Eng Sérgio Motta Dam, Elektrownia wodna na rzece Paraná, São Paulo, Brazylia

Tama Eng Sérgio Motta rozpościera się na Paraná i wykorzystuje 14 turbin Kaplana do wytwarzania energii elektrycznej dla regionu. Struktura zawiera system śluz umożliwiający statkom przejazd przez ten odcinek rzeki.

Budowę rozpoczęto w 1980 roku pod nadzorem CESP, za rządów Paulo Malufa w São Paulo, a pierwsze napełnienie zbiornika do poziomu 253 m zakończono w 1998 roku. Zaporę oddano do użytku w 1999 roku z trzema generatorami; ostatnia z 14 turbin Kaplana ruszyła w październiku 2003 roku. Elektrownia leży nad Paraną, między Rosana (São Paulo) a Batayporã (Mato Grosso do Sul).

Zapora nosi imię Sérgio Roberto Vieira da Motta, inżyniera przemysłowego z São Paulo. Pierwotna nazwa Porto Primavera nadal określa zbiornik, który ma siedem razy większą objętość niż zatoka Guanabara i o 25 tys. hektarów więcej niż jezioro Itaipu, lecz wytwarza siedem razy mniej energii. Pierwsze napełnianie do poziomu 253 m zakończono w grudniu 1998 r.

Zapora i elektrownia nie są udostępnione do zwiedzania; budowlę najlepiej widać z dróg publicznych koło Rosany, na brzegu São Paulo, gdzie wyróżniają się betonowa korona z żółtą linią i zespół białych i szarych budynków. 210-metrowa śluza znajduje się na południowym końcu. Z brzegów można obserwować poziom rzeki i 2250 km² powierzchni zbiornika.

Zbiornik zawiera inwazyjny chwast Hydrilla verticillata, po raz pierwszy odnotowany w Brazylii w 2005 roku. 520-metrowa przepławka dla ryb przy zaporze wspomaga rozmnażanie ryb poniżej zapory, a elektrownia ma miejsce na cztery dodatkowe turbiny poza 14 jednostkami Kaplana.