Los Molinos Dam, Elektrownia wodna w departamencie Santa María, Argentyna

Zapora Los Molinos to betonowa konstrukcja typu łukowo-grawitacyjna, wysoka na 60 m od fundamentów i długa na 240 m w koronie, położona na 769 m n.p.m. na rzece Los Molinos w prowincji Córdoba. Ciemnoszary licowy mur dzielą pionowe szczeliny, a nad nim jasna betonowa korona z niską balustradą nad zacienionym basenem; na lewym brzegu wznosi się rdzawobrunatna ściana skalna.

Budowę rozpoczęto w 1949 roku, a zaporę oddano do użytku w październiku 1953 roku, przy czym główne prace zakończono w 1951 roku. W 1954 roku poniżej zapory dodano Compensador La Quintana, a następnie elektrownie Los Molinos I w 1957 i Los Molinos II w 1958 roku. Obie zapory i obie elektrownie tworzą kompleks hydroenergetyczny Los Molinos.

W zbiorniku łowi się pejerrey i uprawia pływanie, narciarstwo wodne oraz żeglarstwo. Otaczają go trzy drogi prowincjonalne: S-495 na północy, droga 5 na wschodzie i S-271 na zachodzie. Zielone płuco Costa Los Molinos, 20 hektarów w Tres Bahías, zostało zainaugurowane 28 października 2024 r., aby chronić rodzimą florę i faunę, w tym dzięcioła czarnego.

Zbiornik otaczają trzy drogi prowincjonalne: S-495 na północnym brzegu, droga 5 na wschodzie i S-271 na zachodzie. Korona zapory to płaski betonowy chodnik z niską balustradą, dostępny od strony drogi; biała bariera z zieloną falą wyznacza krawędź dla pieszych. Woda służy do pływania, narciarstwa wodnego, żeglowania i połowu pejerrey.

Zbiornik gromadzi 307 hm³ wody z dorzecza o powierzchni 980 km² i zajmuje 24,5 km², a jego maksymalna głębokość wynosi 57 m. Od zachodu zasilają go cztery rzeki: San Pedro, Espinillos, del Medio i Los Reartes. Jego odpływ, río Los Molinos, przecina niskie pasmo Cumbres de los Hinojos, zanim połączy się z Anisacate.