Saint Ignatius of Loyola Church, Buenos Aires, Kościół barokowy w Montserrat, Buenos Aires, Argentyna

Kościół św. Ignacego Loyoli to biały barokowy kościół w Montserrat w Buenos Aires, z dwiema wieżami: wyższa prawa ma zegar z cyframi rzymskimi, a niższa lewa kończy się krzyżem. Między nimi wznosi się zakrzywiony szczyt z krzyżem nad dużym okratowanym oknem, a niżej otwierają się trzy łukowe wejścia. Plan krzyża łacińskiego obejmuje nawę główną i kaplice boczne połączone górnymi galeriami zwanymi matroneras.

Jezuici wznieśli tu w 1675 roku pierwszy kościół z adobe; w 1686 roku powstały wieża południowa i fasada z cegieł z pierwszych pieców cegielnianych Buenos Aires. Od 1710 roku Juan Krauss z Pilzna zaprojektował obecny kościół późnobarokowy, wzniesiony w latach 1712–1722 i poświęcony w 1734 roku. Wieżę północną z zegarem dodano w połowie XIX wieku.

Kościół początkowo nosił wezwanie Matki Bożej Loretańskiej, a imię San Ignacio przyjął w 1610 roku po beatyfikacji Ignacego Loyoli. Kolonialne ołtarze wykonali mistrzowie rzemiosła, a ściany bielono. Górna galeria nad kaplicami bocznymi, zwana matroneras, pozwalała poruszać się podczas mszy bez przeszkadzania wiernym.

Budynek jest łatwo dostępny, a odwiedzający mogą uczestniczyć w nabożeństwach lub zarezerwować wycieczki z przewodnikiem. Personel jest dostępny, aby odpowiadać na pytania i pomagać w orientacji.

Wieża północna z zegarem została dodana dopiero w połowie XIX wieku przez inżyniera Felipe Senillosę; wieża południowa jest starsza. W jednym z bocznych ołtarzy spoczywają szczątki Juana José Castellego, kuzyna Manuela Belgrana i członka Pierwszej Junty, zmarłego w 1812 roku.