Cabo Blanco Lighthouse, Latarnia morska w prowincji Santa Cruz, Argentyna
Latarnia Cabo Blanco to 27-metrowa, niepomalowana wieża z czerwonej cegły o kształcie stożka ściętego, z czarną galerią i latarnią, na rhyolitowej skale przy południowym krańcu Zatoki San Jorge. Wysokość światła 67 m wynika ze skały pod nią. Około 30 m od podstawy wieży stoi ceglany dom strażników o powierzchni 251 m².
Zbudowana w latach 1915–1917 latarnia została oddana do użytku 1 listopada 1917 roku. Materiały wyładowano za pomocą małej kolejki Salinero de Cabo Blanco, która przewiozła je 650 m do stóp skały, a dalej po 80-metrowej szynie: 110 000 cegieł trapezowych na wieżę i 86 900 zwykłych cegieł na dom latarnika. Pierwsza załoga liczyła latarnika 1. klasy, dwóch 2. i dwóch 3. klasy, palacza, kucharza i siedmiu marynarzy.
Nazwa Cabo Blanco pochodzi od pokrytych guanem skał dostrzeżonych przez Magellana w 1520 r.; Tehuelcze nazywali to miejsce Yenk Aike, „morska strażnica”. Legenda z lat 50. XX w. mówi, że w wieży wciąż słychać maszynę do pisania oficera marynarki, który był tam latarnikiem.
Droga do witryny wymaga pojazdu z napędem na cztery koła ze względu na żwirową powierzchnię i trudne warunki podczas złej pogody. Odwiedzający powinni sprawdzić warunki pogodowe i zaplanować wczesny przyjazd, ponieważ trasa jest odległa i odsłonięta.
Latarnia stoi w rezerwacie przyrody Cabo Blanco. Przy wieży rozciągają się duże ławice małży, m.in. Mytilus edulis, Aulacomya ater i Nacella magellanica, oraz kolonie uchatników grzywiastych i kotików. Gniazduje tu kilka gatunków kormoranów; pingwin magellański pojawia się sporadycznie, a pingwin królewski rzadko.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 383 współtwórców z całego świata.