Quelccaya Ice Cap, Lodowiec tropikalny w Cordillera Vilcanota, Peru.

Quelccaya to tropikalna czasza lodowa w Cordillera Oriental w peruwiańskich Andach, zajmująca 42,8 kilometra kwadratowego, z lodem do 200 metrów grubości. Jej krawędź tworzą głównie klify lodowe o wysokości 50 metrów, a największym lodowcem odpływowym jest Qori Kalis. Fotografia ukazuje stromą, biało-błękitną ścianę lodu z pionowymi żłobieniami nad szarozielonym jeziorem pełnym pływających brył lodu, a na pierwszym planie brązowe i beżowe skały.

Pierwsze rdzenie lodowe z Quelccaya wydobył w 1983 roku zespół Lonniego Thompsona; były to pierwsze próbki tego typu spoza stref polarnych, o długości 164 m i 154 m, sięgające prawie 2000 lat. Udział izotopu tlenu-18 gwałtownie rośnie w warstwach z ostatnich 50 lat, co wskazuje na ocieplenie regionalne. Skamieniałe szczątki roślin odsłonięte przez cofający się lód datowano na 5200 r. p.n.e., gdy czapa była mniejsza niż dziś.

Lokalne społeczności uważają lodowiec za świętego ducha, zwanego apu, i zależą od jego wody topniejącej do uprawy i codziennego użytku. To połączenie kształtuje sposób, w jaki ludzie w regionie rozumieją swoją relację z górą.

Dotarcie do czaszy lodowej wymaga czterech godzin jazdy z Cusco do wioski Phinaya, a następnie ośmiogodzinnego trekkingu przez wysoce położony teren. Odwiedzający powinni zaplanować czas na aklimatyzację i być przygotowani na zmienne warunki pogodowe na takich wysokościach.

Czapa lodowa nazywana jest też Quenamari, tak jak miasto w dystrykcie Corani, którego nazwa pochodzi od keczuańskiego k'elccay, „pisać”. Od 2020 roku wchodzi w skład Área de Conservación Regional Ausangate. Najbliższa droga jest wciąż 40 kilometrów dalej, a pozostałą część trasy z jucznymi zwierzętami pokonuje się w trzy dni.