Lake Koman, Zbiornik hydroelektryczny w północnej Albanii

Jezioro Koman (Liqeni i Komanit) to 34 km długości zbiornik na Drinie w północnej Albanii, spiętrzony 115-metrową zaporą kamienną przy wsi Koman. Zasilają go Drin, Shala i Valbona; osiąga 96 m głębokości i nigdy nie przekracza 400 m szerokości, a w najwęższym przełomie między pionowymi ścianami skalnymi ma zaledwie 50 m.

Zbiornik Koman powstał dzięki zaporze kamiennej z betonową okładziną zbudowanej w latach 1980–1988 w przełomie Malgun, przy wsi Koman. Zapora ma 115 m wysokości i składa się z 600 000 metrów sześciennych materiału. Jej cztery turbiny pochodzące z Francji, pierwotnie nazwane imieniem Envera Hoxhy, dają elektrowni 600 MW, wówczas największą moc w Albanii i Europie Południowo-Wschodniej.

Społeczności lokalne utrzymują tradycyjne praktyki rybołówstwa, a mali operatorzy łodzi łączą izolowane górskie wioski. Te połączenia stanowią ważną część codziennego życia ludzi w tych odległych obszarach.

Prom Koman–Fierza przewozi pasażerów, rowery i motocykle, a od wiosny 2015 kursują też dwa promy samochodowe; przeprawa trwa około dwóch i pół godziny. Mniejsze łodzie obsługują odległe wioski położone wysoko nad jeziorem, dostępne wyłącznie drogą wodną.

Elektrownia wodna Koman, pierwotnie nazwana imieniem Envera Hoxhy, ma cztery turbiny wyprodukowane we Francji i moc 600 MW, największą wówczas na Bałkanach. Jej średnia roczna produkcja około 1800 GWh przewyższa produkcję większego zbiornika Fierza położonego wyżej. Z powodu niedoboru wody w ostatnich latach wielokrotnie drastycznie ograniczano produkcję energii.