Dubaj, Metropolia nad Zatoką Perską, Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Ta rozległa metropolia rozciąga się wzdłuż wybrzeża ze sztucznymi wyspami widocznymi na morzu i dzielnicą szklanych wież biegnącą wzdłuż głównej autostrady. Historyczna droga wodna dzieli starsze dzielnice, podczas gdy nowsze osiedla rozciągają się od obszarów nadmorskich po mariny, mieszając bloki mieszkalne z centrami handlowymi i budynkami biurowymi. Drapacze chmur ze stali i odblaskowego szkła wznoszą sie obok niższych konstrukcji z tradycyjnymi wieżami wiatrowymi niegdyś służącymi do naturalnego chłodzenia.

Rodziny rybaków i nurków poszukujących pereł utworzyły osadę u ujścia zatoki w osiemnastym wieku pod rządami plemienia Beduinów. Załamanie handlu perłami w latach trzydziestych dwudziestego wieku wywołało restrukturyzację gospodarcza poprzez handel i operacje reeksportowe. Po zjednoczeniu narodu na początku lat siedemdziesiątych wydobycie ropy naftowej przyspieszyło wzrost infrastruktury i inwestycje deweloperskie rozpoczęte w połowie lat osiemdziesiątych, trwale przekształcając krajobraz.

Emirat umożliwia różnym wspólnotom religijnym utrzymywanie publicznych miejsc kultu, w tym kościołów chrześcijańskich, świątyń hinduskich i gurdwar sikhijskich, podczas gdy meczety wyznaczają horyzont. Społeczności ekspatriantów pielęgnują swoje tradycje poprzez stowarzyszenia kulturalne i wielojęzyczne szkoły. Handel złotem trwa codziennie w tradycyjnych sukach, gdzie sprzedawcy negocjują ceny na podstawie wagi i rzemiosła, podtrzymując praktykę przekazywaną przez stulecia.

Listopad do marca przynosi przyjemne temperatury, podczas gdy miesiące letnie od czerwca do sierpnia widzą ekstremalny upał przekraczający czterdzieści stopni Celsjusza. Międzynarodowe lotnisko leży na wschodzie z bezpośrednimi lotami do ponad dwustu pięćdziesięciu miast na świecie. Taksówki jeżdżą z taksometrami, a usługi przewozowe jak Uber i Careem działają wszędzie z aplikacjami oferowanymi w języku angielskim. Wiele centrów handlowych pozostaje otwartych do północy i zapewnia bezpłatną klimatyzację jako schronienie przed zewnętrznym upałem.

Najwyższa wieża świata zużywa dziennie kilka ton elektryczności na oświetlenie zewnętrzne w godzinach zmierzchu. Konstrukcja zbiera rocznie miliony litrów kondensatu z wewnętrznych systemów klimatyzacji do ponownego wykorzystania. Czyszczenie zewnętrznej elewacji wymaga trójmiesięcznych cykli z zespołami używającymi zmechanizowanych platform na szklanej powłoce. Odwiedzający często zauważają ciągły ruch pracowników na linach wzdłuż odblaskowej powierzchni przez cały dzień.