Jabal Hafit, Góra na granicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Omanu, emirat Abu Zabi

Jabal Hafit to góra na granicy między Abu Zabi a Omanem, wznosząca się przez warstwy bladego wapienia i dostępna wąską drogą z licznymi serpentynami. Nawierzchnia wije się wzdłuż zbocza i kończy na wysokości, z której widać oazowe miasto Al Ain i okoliczne równiny.

Góra dała nazwę okresowi Hafit epoki brązu (3200–2600 p.n.e.) dzięki ponad 500 grobom typu ulowego u jej podnóża, odkrytym w 1950 r. i badanym przez duńską misję archeologiczną w 1959 r. Groby zawierały ceramikę, narzędzia miedziane, ozdoby z brązu, perły i ceramikę mezopotamską, świadectwo dawnych kontaktów handlowych. Góra i groby należą do wpisanego na listę UNESCO zespołu „Pustynia i groby”.

Nazwa pochodzi od arabskiego słowa oznaczającego pustą górę, co odzwierciedla nagie zbocza lśniące bladością w świetle słonecznym. Zwiedzający widzą dziś suche ściany skalne i wąskie serpentyny przecinające kamień, podczas gdy piesi i rowerzyści korzystają ze stromych zakrętów na poranne lub wieczorne przejażdżki.

Przejazd krętą drogą zajmuje około pół godziny w umiarkowanym tempie, podczas gdy rowerzyści potrzebują znacznie więcej czasu w zależności od kondycji. Ci, którzy wjeżdżają wcześnie rano lub późnym wieczorem, znajdą chłodniejsze temperatury i lepsze widoki na równinę, podczas gdy południowe słońce mocno przygrzewa skały.

Wewnątrz góry znajduje się rozgałęziony system jaskiń wyrzeźbionych przez wodę na przestrzeni tysięcy lat, pokazujący formacje na różnych etapach wzrostu. Geologowie znajdują w ścianach skalnych skamieniałości morskie, dowodzące, że obszar znajdował się pod morzem miliony lat temu.