Oficina salitrera Pedro de Valdivia, Kopalnia saletry na pustyni Atacama, Chile

Oficina salitrera Pedro de Valdivia to opuszczona saletrzarnia na pustyni Atacama, 99 km na południowy wschód od Tocopilli. Jej długie, niskie budynki o jasnopiaskowych ścianach mają drewniane drzwi i ciemne okiennice, a dachy to obecnie tylko otwarte szkielety drewnianych belek. Osada była rozplanowana wzdłuż alej Diego de Almagro i Bernardo O'Higgins, z murowanymi pasażami Ossa i Puelma dla samotnych robotników.

Budowę Pedro de Valdivia rozpoczęto 5 stycznia 1930 roku, a pierwsza obróbka saletry odbyła się 6 czerwca 1931 roku, którą to datę obchodzi się do dziś. Zakład zbudowano dla zastosowania systemu Guggenheima i była to ostatnia taka oficyna w Chile. W 1965 roku firma przeszła do Soquimich; w 1996 roku miejsce opuszczono, a w 1999 roku uznano je za pomnik narodowy.

27 ulic i alej osady nosiło imiona krajowych osobistości, które przypominały zarazem inne zakłady saletry tej samej spółki. Co roku 6 czerwca, w rocznicę pierwszej produkcji saletry w 1931 r., obchodzi się Dzień Pedro de Valdivia w najbliższą niedzielę. Byli mieszkańcy wracają na początku czerwca na małą uroczystość.

Dojazd odbywa się drogą CH-25 z Tocopilli i zajmuje około godziny, a ostatni odcinek wymaga pojazdu z napędem na cztery koła. Zabierz ze sobą dużo wody pitnej i krem z filtrem. Miejsce leży w kantonie El Toco, około 100 km od portu Tocopilla i 160 km od Antofagasty.

Kompleks posiadał własny system monetarny, w którym pracownicy otrzymywali żetony płatnicze, które można było używać tylko w sklepach firmy. System ten wiązał pracowników ekonomicznie z fabryką.