Museo Regional de Atacama, muzeum regionalne w Copiapó, Chile

Museo Regional de Atacama mieści się w Casa de los Hermanos Matta, neoklasycystycznym domu z połowy XIX wieku, uznanym w 1979 roku za pomnik narodowy. Ściany łączą trzcinę z Guayaquil i drewnianą konstrukcję szkieletową z sosną Oregon sprowadzoną z Ameryki Północnej, osadzoną na fundamencie z nieociosanego kamienia. Cztery sale obejmują 12 000 lat ludzkiego osadnictwa, od okresu archaicznego po XIX wiek.

Muzeum otwarto 8 grudnia 1973 w Casa de los Intendentes przy Calle Atacama 630, ze zbiorami archeologicznymi, mineralogicznymi i historycznymi Universidad Técnica del Estado, Escuela Normal Rómulo J. Peña i Liceo de Hombres de Copiapó. Dekretem z 19 kwietnia 1974 włączono je do DIBAM, a w 1978 przeniesiono do Villa El Sol. W 1982 roku otwarto je ponownie w Casa de los Hermanos Matta, neoklasycystycznym domu uznanym w 1979 roku za Pomnik Narodowy.

Wystawa prezentuje przedmioty z życia codziennego dawnych mieszkańców regionu, w tym ceramikę i narzędzia, które pokazują, jak ludzie przystosowywali się do pustyni. Te artefakty ujawniają związek między społeczności a ich wrogim środowiskiem.

Muzeum mieści się w Casa de los Hermanos Matta, neoklasycystycznym domu przy Calle Atacama w centrum Copiapó, wpisanym w 1979 r. na listę Pomników Narodowych. Trzęsienia ziemi z lutego 2010 i czerwca 2025 spowodowały uszkodzenia konstrukcji i ubytki okładzin, dlatego przed wizytą warto na miejscu sprawdzić, które sale są otwarte. Do budynku dochodzi się pieszo z centrum miasta; w konstrukcji widać ściany z drewna, trzciny i gliny oraz fundament z nieociosanego kamienia.

W zbiorach znajduje się kapsuła Fénix 2, która w 2010 roku wydobyła na powierzchnię 33 uwięzionych górników z kopalni San José, oraz odręczna notatka „Estamos bien en el refugio los 33” górnika José Ojeday. Oba przedmioty trafiły do kolekcji za dyrekcji Guillermo Cortésa Lutza, kierującego muzeum od 2009 roku.