Església de Sant Serni de Nagol, Kościół romański w Nagol, Sant Julià de Lòria, Andorra.

Església de Sant Serni de Nagol to kościół romański zbudowany przed 1055 rokiem, z prostokątną nawą, półkolistą absydą i dwuotworową dzwonnicą ścianową. Nawa o długości 9,34 m ma dwuspadowy dach z widocznych drewnianych belek i wiązarów, który zastąpił pierwotne sklepienie kolebkowe; absyda o długości 11,5 m zbudowana jest z bloków łupku. W południowej fasadzie otwiera się portal z półkolistym łukiem, a w mur wmurowana jest granitowa kropielnica; przed nim stoi przedsionek z dachem jednospadowym.

Kościół wzniesiono przed 1055 rokiem, gdy konsekrował go biskup Urgell Guillem Guifré; akt konsekracji, odnaleziony w 1979 roku w drewnianej lipsanotece w ołtarzu, jest najstarszym dokumentem pisanym przechowywanym w archiwach narodowych Andory. Absyda, nawa i przedsionek zostały gruntownie przebudowane w XVII i XVIII wieku, a 16 lipca 2003 roku budynek wpisano jako Bé d'interès cultural.

Kościół przechowuje oryginalne ołtarze i romańskie malowidła ścienne widoczne w absydzie wschodniej i wzdłuż północnej ściany. Te artystyczne elementy pokazują, jak wierni kształtowali świętą przestrzeń na przestrzeni wieków.

Kościół stoi w Nagol, powyżej Sant Julià de Lòria, a dotrzeć do niego można pieszo górską ścieżką; ostatni odcinek stale się wznosi, więc trzeba zarezerwować czas na podejście. Budowla jest niewielka i zwykle nieobsługiwana, a romańskie malowidła w absydzie to fragmenty ścienne, nie pełny program.

Kościół miał niegdyś trzy retabula z różnych okresów; szesnastowieczne przeniesiono później na tył świątyni, a wszystkie są dziś przechowywane w magazynach Departamentu Dziedzictwa Kulturowego, nie w budynku. Podczas restauracji w 1979 r., kierowanej przez Pere Canturriego, podniesiono płytę ołtarza i znaleziono drewnianą lipsanotekę z pergaminem konsekracyjnym.