Al Khaisaran cemetery, Stary cmentarz w Bagdadzie

Al Khaisaran, dziś cmentarz Adhamiya, otacza meczet imama Abu Hanify an-Nu'mana, pochowanego tam w 150 r. hidżry/767 r. Cmentarz dał początek dzielnicy Adhamiya i kryje szczątki prawników, uczonych oraz gubernatorów z czasów osmańskich. Groby wznoszono tradycyjnie z suszonej na słońcu cegły mułowej, a nie wypalanej, dlatego niewiele dawnych budowli grobowych przetrwało.

W tekstach historycznych znany jako Maqbarat al-Rusafa, później nazwany imieniem Chajzuran bint Atta, żony kalifa al-Mahdiego i matki al-Hadiego oraz Haruna ar-Raszida, która zmarła w 173 AH i została tu pochowana. Do najstarszych grobów należą groby Hiszama ibn Urwy ibn az-Zubajra (146 AH), Muhammada ibn Ishaka (151 AH) i Szajbana an-Nahwiego (164 AH). Powodzie, zamieszki i perskie zniszczenia za Safawidów skłoniły mieszkańców do zabudowy części terenu, pozostawiając niewielki cmentarz wokół meczetu Abu Hanify.

Cmentarz nazywany jest też Maqbarat al-A'zamiyya, od dzielnicy Adhamiya, której dał początek. Starsza nazwa, Khaisaran, pochodzi od Khayzuran bint Atta, żony kalifa al-Mahdiego i matki al-Hadiego oraz Haruna al-Raszida, zmarłej w 173 roku hidżry i pochowanej tutaj. Pochowany tu historyk i poeta Walid al-A'zami poświęcił mu książkę A'yan al-Zaman wa Jiran al-Nu'man fi Maqbarat al-Khayzuran.

Cmentarz jest łatwo dostępny pieszo lub samochodem i najlepiej odwiedzać go w ciągu dnia, gdy naturalne światło ułatwia orientację. Odwiedzający powinni nosić odpowiednie ubranie i zachowywać się spokojnie, ponieważ jest to święte miejsce dla społeczności.

Podczas rozbudowy meczetu Abu Hanify w 1972 roku robotnicy kopiący ponad cztery metry pod nową salą modlitw natrafili na groby wykonane z glazurowanej ceramiki w kształcie naczyń na wodę; przeniesiono je do Muzeum Irackiego. Na cmentarzu spoczywają też poeta Jamil Sidqi al-Zahawi i Ma'ruf al-Rusafi.