Hiawatha National Forest, Las narodowy w Michigan, Stany Zjednoczone

Las Hiawatha to las narodowy Stanów Zjednoczonych na Górnym Półwyspie Michigan, podzielony na dwie części, Wschodnią i Zachodnią. Część Wschodnia zajmuje około 44% lasu, a Część Zachodnia około 56%, a obie mają linię brzegową nad Jeziorem Górnym i Jeziorem Michigan.

Część Wschodnia została wyznaczona jako Las Narodowy Marquette w 1909 roku, a później w 1962 roku stała się częścią Hiawathy. Część Zachodnia została ustanowiona jako Las Narodowy Hiawatha w 1931 roku i została szeroko ponownie zalesiona przez Civilian Conservation Corps.

Nazwa lasu pochodzi od wodza Mohawków Hiawathy, który pomógł utworzyć Konfederację Irokezów i jest także bohaterem poematu Longfellowa. Odwiedzający mogą zobaczyć to dziedzictwo w lokalnych nazwach miejsc i w latarni Point Iroquois Light, która obecnie służy jako muzeum.

Las rozciąga się na dużym obszarze, więc zaplanuj wizytę wokół konkretnych części, takich jak Część Wschodnia w pobliżu Sault Ste. Marie lub Część Zachodnia w pobliżu Munising. Wiele punktów startowych szlaków i pól namiotowych jest dostępnych samochodem, ale niektóre odległe obszary wymagają krótkiego spaceru lub pojazdu o wysokim prześwicie.

Las obejmuje sześć wyznaczonych obszarów dzikiej przyrody i pięć narodowych rzek dzikich i widokowych, oferując rzadkie szanse zobaczenia nietkniętych krajobrazów. Ma również ponad 100 mil (160 km) linii brzegowej, z częściami nad trzema Wielkimi Jeziorami: Górnym, Michigan i Huron.