Tura-khan Mausoleum, Ruiny średniowiecznego mauzoleum w rejonie Cziszmińskim, Rosja.

Mauzoleum Tura-chana to kamienny grobowiec z portalem i kopułą z XIV–XV wieku w pobliżu wsi Niżnije Termy. Jego mury z grubo ciosanego białego kamienia, grubsze niż metr, otaczają kwadratowe wnętrze o wymiarach 6,6 na 6 metrów, a kopuła wznosi się ponad 7 metrów. Skierowany na wschód łuk wejściowy prowadzi do ciemnej komory; górna część cofa się do kamiennego dachu w kształcie namiotu.

Budowla powstała w XIV–XV wieku i należy do bułgarskiej szkoły architektury Złotej Ordy. Imię Tura-chan pojawia się dopiero w latach 60. XIX wieku, gdy G. Ignatowicz, opierając się na kronice tatarskiej, opisał Czyngisydę, który poróżnił się z chanem Kuczumem i osiadł nad rzeką Slak. Dziś badacze uznają Tura-chana za tytuł, a nie historyczną postać.

Nazwa Keszane pochodzi od tatarskich słów keszak (proch, popiół) i chane (dom, z perskiego), czyli „dom prochu”. Imię Tura-chan uznaje się za tytuł, a nie historyczną osobę. Przy zewnętrznym murze leży płaski kamień z pismem arabskim w stylu kufickim, wymieniającym Sachibjamal, żonę chana, tu pochowaną.

Mauzoleum stoi na niewielkim wzniesieniu około 100 m od drogi przy podjeździe do Niżnije Termy, widoczne z daleka na otwartym, bezleśnym terenie. Z Ufy jest około 50 km do osady Cziszmy i jeszcze około 10 km do wsi. Budowla jest otoczona żelazną kratą, a wejście ma zamkniętą na klucz kratową furtkę, więc ogląda się ją z zewnątrz.

W 1920 roku Gabdelachat Wildanow znalazł namalowane cyfry „788” w narożniku ściany; odczytane jako data dają 1386, a zapisane od lewej do prawej 1482. W 1936 roku Aleksandr Czułosznikow porównał zawaloną górę kopuły do korony baszkirskiej jurty. Przy zewnętrznej ścianie leży płaska płyta z inskrypcją arabską pismem kufickim, prawie wrośnięta w ziemię; oznacza grób Sachibjamal, żony chana.