Grand Ducal Burial Vault, Mauzoleum w Twierdzy Pietropawłowskiej, Sankt Petersburg, Rosja

Mauzoleum Wielkoksiążęce to kopułowe mauzoleum z jasnożółtego kamienia z szarozielonym dachem, w stylu neobarokowym, często mylone z częścią soboru Piotra i Pawła. Wieloboczny korpus ma pilastry i wysokie łukowe okna, a po lewej występuje ryzalit wejściowy z frontonem. Kopuła wznosi się na przeszklonym bębnie i kończy latarnią z zegarem i krzyżem. Kryty korytarz łączy go z soborem.

Budynek został otwarty w 1908 roku, aby pomieścić członków rodziny Romanowów, którzy nie byli w linii sukcesji. W latach 1908-1916 w jego ścianach pochowano łącznie trzynastu cesarskich krewnych.

Nazwa odzwierciedla jego funkcję jako miejsca pochówku członków rodziny Romanowów i dziś funkcjonuje jako otwarta dla publiczności przestrzeń muzeum. Odwiedzający mogą obserwować religijną dekorację z marmurowymi powierzchniami i odrestaurowanymi witrażami przedstawiającymi sceny zmartwychwstania Chrystusa.

Miejsce jest dostępne dla odwiedzających i funkcjonuje jako część Państwowego Muzeum Historii Petersburga z regularnymi przewodnikami. Zaleca się wizytę z przewodnikiem, aby w pełni docenić szczegóły wnętrza i elementy religijne.

Mauzoleum miało pomieścić nawet sześćdziesiąt grobów, lecz do czasu rewolucji rosyjskiej odbyło się w nim tylko trzynaście pochówków. Władze radzieckie usunęły jednolite groby, przekształcając budynek w muzeum historii miasta; groby później odtworzono.