Kikin Hall, Pałac barokowy Piotrowski w Sankt Petersburgu, Rosja

Pałac Kikina to pałac w stylu baroku pietrowskiego przy ulicy Stawropolskiej 9, zbudowany w 1714 roku dla admirała Aleksandra Kikina. Jego głęboko pomarańczowo-czerwona fasada jest obramowana szerokimi białymi pasami na pilastrach, gzymsach i obramieniach okien, a całość wznosi się na jasnym kamiennym cokole. Środkowa część lekko występuje pod zakrzywionym, biało obramowanym frontonem, z dużym łukowym oknem nad drzwiami, do których prowadzą małe podwójne schody z białą balustradą; po prawej wyższy pawilon ma zaokrąglony fronton z owalnym oknem, a po lewej ciągnie się niższe skrzydło. Dachy są z szarego metalu.

Pałac został zbudowany w 1714 roku dla Alexandra Kikina, zaufanego doradcy Piotra Wielkiego, i został skonfiskowany w 1718 roku po egzekucji Kikina. Konfiskata zakończyła własność prywatną i zapoczątkowała jego publiczne użycie.

W latach 1719–1727 skonfiskowany dom mieścił osobistą bibliotekę Piotra I oraz zbiór, z którego powstała Kunstkamera, przeniesiona później do własnego gmachu. Nazwa pałac Kikina pochodzi od admirała Aleksandra Kikina, który zlecił budowę rezydencji w 1714 r. i został stracony w 1718 r. za zorganizowanie ucieczki carewicza Aleksego. Od renowacji w latach 50. XX w. budynek zajmuje liceum muzyczne.

Budynek znajduje się w centrum miasta i pełni funkcję szkoły muzycznej, dlatego odwiedzający powinni szanować godziny szkolne. Jest łatwo dostępny na piechotę i znajduje się na ulicy z innymi zabytkowych strukturami z tego samego okresu.

Układ, forma zewnętrzna i wymiary liniowe pałacu odpowiadają środkowej części Wielkiego Pałacu w Peterhofie, dlatego nieznanego architekta często łączy się z Andreasem Schlüterem. Próbka dachówki znaleziona podczas badań w latach 50. XX wieku pomogła konserwatorom odtworzyć pierwotne pokrycie dachu.