Poganovo Monastery, Serbski monastyr prawosławny w wąwozach rzeki Jerma, Serbia.

Klasztor Poganovo stoi na lewym brzegu rzeki Jermy, w pobliżu wsi Poganovo. Jego cerkiew w stylu morawskim ma jednonawowy naos z kopułą, plan krzyża wpisanego i ołtarz z dwiema bocznymi absydami. Ściany zbudowano z ciosanych bloków kamiennych na fundamencie z surowego kamienia spojonego zaprawą; pod koniec XIX wieku dodano niski przedsionek o białych ścianach i dachu z dachówek.

Założony przez serbskiego szlachcica Konstantina Dejanovicia Dragaša, bratanka cara Dušana, i ukończony po jego śmierci w bitwie pod Rovine w 1395 roku przez córkę Jelenę, mniszkę o imieniu Hypomene. Cerkiew wzniesiono pod koniec XIV wieku, a w 1499 roku ozdobili ją malowidłami artyści z północnej Grecji. W latach 1870–1919 klasztor podlegał bułgarskiemu egzarchatowi, a po I wojnie światowej przeszedł do Serbii.

Monaster jest poświęcony świętemu Janowi Teologowi, a nie świętemu Jerzemu; trzy okrągłe kamienie wmurowane w zachodnią ścianę cerkwi noszą imiona Jana Teologa, pana Konstantyna i pani Jeleny. To męski monaster eparchii niskiej, gospodarz uczestników międzynarodowego warsztatu artystycznego „Monaster Poganowo”. Dawna nazwa wsi, Dobroševo, została przez Turków zmieniona na Poganovo i oficjalnie przywrócona w styczniu 1934 roku.

Klasztor znajduje się na terenach górskich obok wąwozu Jermy i jest dostępny pieszo z najbliższej wioski, chociaż ścieżka może być stroma. Odwiedzający powinni nosić solidne buty i być gotowi na naturalne otoczenie i podstawowe udogodnienia na miejscu.

Artyści z północnej Grecji przybyliby w 1499 roku, aby namalować wewnętrzne ściany scenami biblijnymi i figurami świętych, z napisami w języku cerkiewnosłowiańskim. Te freski pokazują wymianę kulturalną między serbskimi i greckimi tradycjami artystycznymi z tamtego okresu.