Kanazawa Shrine, chram shinto w Kanazawie, Japonia

Świątynia Kanazawa stoi obok Kenrokuen: jej pomalowana na cynobrowo sala modlitw ma stromy dwuspadowy dach z szarych dachówek zwieńczony kolczastym ozdobnikiem. Pod szczytem wisi skręcona słomiana lina z białymi papierowymi paskami w zygzak, nad ciemnym wejściem, do którego prowadzą krótkie kamienne stopnie z czerwonymi poręczami. Po lewej stronie brukowanego dziedzińca stoi szara kamienna latarnia.

Założona w 1794 roku przez Maedę Harunagę, 11. pana Kagi, jako świątynia opiekuńcza szkoły domeny Meirindō, poświęcona Sugawara no Michizane. Gdy szkołę przeniesiono podczas tworzenia Kenrokuen, świątynia pozostała i stała się opiekunką pałacu Takezawa. W 1876 roku zmieniono jej nazwę na Świątynię Kanazawa, a w 2004 roku główna sala i sala modlitw zostały zarejestrowane jako materialne dobra kultury.

Sugawara no Michizane, bóstwo nauki, jest głównym kami; świątynia czci też białego wężowego smoka, Kotohira Okami i Shiraashi Inari. Przed erą Meiji mieszkańcy mogli wchodzić tylko w dni świąteczne, 25 kwietnia i 25 września; wolny dostęp rozpoczął się wraz z publicznym otwarciem ogrodu w 1874 r. Zwróć uwagę na ozdobne zakończenie dachu i skręcony sznur słomiany z białymi zygzakowatymi paskami nad wejściem.

Świątynia sąsiaduje z ogrodem Kenrokuen, więc można ją połączyć ze zwiedzaniem ogrodu; wejście prowadzi po kilku kamiennych stopniach do sali modlitw. Teren jest niewielki i w większości wybrukowany, z kamienną latarnią i niskim kamiennym podestem przed cynobrowym budynkiem.

Na terenie świątyni znajduje się źródło Kinjō Reitaku, uważane za źródło nazwy miasta: według legendy chłop obmył w nim ziemniaki pokryte złotym pyłem, stąd „Kanazawa”. Zbiornik leży obok głównej sali.