Nozori Dam, Zapora kamienna w Nakanojō, Japonia

Zapora Nozori to grobla skalista zbudowana na górskiej rzece w prefekturze Gunma na dużej wysokości. Konstrukcja tworzy jezioro otoczone zadrzewionymi zboczami w obrębie parku narodowego.

Miejsce było pierwotnie mokradłem z rozproszonymi stawami, zwanym stawem Nozori. W latach 1910. firma Shin'etsu Denki uzyskała prawa do wody rzeki Nakatsu, przejęte po wojnie przez Tokyo Electric Power. Spółka planowała gromadzić wodę ze stawu, by zwiększyć produkcję elektrowni poniżej; prace zaczęto w 1953, a ukończono w 1956. Była to pierwsza w Japonii zapora kamienna dla energetyki, wzniesiona przez zrzucanie skał z wysoka, które zagęszczały się pod wpływem uderzenia.

Nazwa jeziora, Nozori, pochodzi od stawu Nozori, bagnistego oczka, które zajmowało to miejsce przed budową zapory. Miejscowa nazwa żółtej lilii kwitnącej latem nad brzegiem to Nozori-kisuge. W 2005 roku jezioro wpisano na listę 100 jezior zaporowych Japonii na wniosek dawnej wsi Rokkō, a jego ścieżka brzegowa figuruje wśród 100 szlaków spacerowych.

Korona zapory to wąska asfaltowa droga, po której samochody przejeżdżają naprzemiennie, na wysokości 1517 m. Autobus łączy stację Naganohara-Kusatsuguchi (linia JR Agatsuma) z brzegiem jeziora w około 1 godzinę 15 minut, przez Michi-no-eki Kuni i Hanashiki Onsen, tylko od 1 maja do 20 października. Droga krajowa 405 jest zamknięta za zaporą w kierunku Kiriake Onsen w Akiyama-go.

Zapora Nozori to pierwsza w Japonii zapora kamienna do produkcji energii, ukończona w 1956 r.; skały zrzucano z góry i zagęszczano uderzeniem. Jej strona górna jest w całości wyłożona żelbetem, typ spotykany tylko przy czterech japońskich zaporach, obok Obuchi, Ishibuchi i Minase. Przejezdna korona na wysokości 1517 m była najwyższą koroną zapory w Japonii do ukończenia zapory Minami-Aiki (1532 m).