Suzuki Kantarō Museum, Muzeum biograficzne w Noda, Japonia.

Muzeum Suzuki Kantarō to jednokondygnacyjny budynek z płaską białą betonową elewacją, stojący za niskim obrzeżonym kamieniami klombem w Nodzie. Po prawej wysoki, wąski betonowy słup wznosi się ponad dach i niesie pionowy rząd ciemnych metalowych znaków, 爲萬世開太平. U jego podstawy leży ciemna kamienna płyta z jaśniejszym napisem, otoczona dwoma krótkimi kamiennymi słupkami; elewacja ma po lewej ciemne szklane wejście i dwa duże okna w ciemnych ramach.

Muzeum zostało założone w 1963 roku niedaleko byłej rezydencji Suzuki Kantarō i przechowuje dokumenty jego kluczowej roli podczas kapitulacji Japonii. Obraz olejny na wystawie przedstawia Konferencję Cesarską, na której podjęto tę ważną decyzję narodową.

Muzeum przechowuje ponad 1000 przedmiotów Suzuki w Sekiyado, miejscowości jego rejestru rodzinnego, gdzie spędził dzieciństwo i ostatnie lata. Najbardziej znanym eksponatem jest obraz olejny „Ostatnia konferencja cesarska” Shirakawy Ichirō, ukazujący spotkanie z 1945 r., na którym gabinet Suzuki wobec cesarza Shōwa zdecydował o kapitulacji Japonii. W 2019 r. rodzina Teruzo Andō, uczestnika incydentu z 26 lutego 1936 r., przekazała jego pamiątki.

Muzeum jest zamknięte od października 2019 r.: tajfun Hagibis uszkodził budynek, a ekspertyza sejsmiczna wykazała zbyt słabą konstrukcję; ponowne otwarcie jest wciąż rozważane. Znajduje się przy 1273 Sekiyado, Noda, Chiba, obok miejsca, gdzie stał dawny dom Suzuki. Autobusy z dworców Kawama i Tobu-Dobutsu-Koen zatrzymują się na Sekiyado-daimachi, dwa minuty pieszo; jest 12 zwykłych i 2 dostępne miejsca parkingowe.

Kolekcja zawiera przedmioty podarowane przez rodzinę Teruzo Ando, który był zaangażowany w Incydent Lutowy z historii wojskowej Japonii. Darowizny te zapewniają głębszy kontekst do zrozumienia okresu niestabilności, która dotknęła naród.