Suwa Shrine, Sanktuarium shinto w Tokushimie, Japonia

Świątynia Suwa stoi na północnym zboczu góry Bizan w Tokushimie. Szerokie kamienne schody z szarego kamienia wznoszą się między zwietrzałymi kamiennymi budowlami do szarej kamiennej bramy torii złożonej z dwóch cylindrycznych filarów, łukowatej belki górnej i prostej belki dolnej, z ciemną tablicą pośrodku. Dwa kamienne posągi lwów-psów na cokołach flankują górne stopnie, a kolorowe paski papieru wiszą w łuku pod bramą.

Założenie świątyni sięga 1585 roku, gdy Hosokawa Iemasa z rozkazu Toyotomiego Hideyoshiego zbudował zamek Tokushima i umieścił bóstwo Suwa jako strażnika północno-wschodniego narożnika zamku; kronika Awa-shi z 1815 roku podaje, że świątynię Suwa Myōjin przeniesiono ze północno-wschodniego podnóża zamkowego wzgórza na obecne miejsce. Jako pierwsza z „pięciu świątyń Itsu” korzystała z opieki rodu Hachisuka w okresie Edo; remonty opłacano ze środków domeny, a w latach Keian nadano jej ziemie. W maju 1870 roku uzyskała rangę świątyni wiejskiej.

Miejscowi nazywają świątynię „Sako no Suwa-san”, od dzielnicy Sako u stóp góry Bizan. Była pierwszą z „pięciu świątyń Itsu” i cieszyła się głęboką czcią klanu Hachisuka w okresie Edo. Podczas jesiennych świąt klan tradycyjnie ofiarowywał świątyni konie.

Dostęp odbywa się po schodach od podnóża wzgórza, a ścieżki na terenie są dobrze utrzymane. Odwiedzający powinni liczyć się z krótkim wspinaniem się, a najlepszym czasem na wizytę jest wiosna, kiedy kwitną wiśnie i azalie.

Teren sanktuarium zajmuje 2000 metrów kwadratowych i liczy około 100 azalii, posadzonych, gdy krzewy miały 10–15 lat; najstarsze mają więc dziś około 40–50 lat, a nie sto. Kamienne lwy-stróże przy szczycie schodów tworzą parę, po jednym z każdej strony.