Toyonaka Inari Shrine, Sanktuarium shinto w prefekturze Osaka w Japonii

Toyonaka Inari-jinja to mała świątynia shinto otoczona domami, ale pełna drzew i zieleni w centrum Toyonaki. Proste drewniane budynki z zakrzywionymi dachami stoją obok tradycyjnych kamiennych latarni, ścieżek spacerowych i kilku pomocniczych świątyń, w tym basenu do oczyszczania wody i mniejszych sanktuariów.

Data założenia jest niepewna; świątynia powstała zapewne jako opiekun ziem podarowanych świątyni Kōdera, założonej przez Gyōkiego. Była świątynią opiekuńczą Sansha-no-shō (Shinmen-no-shō) do 1504 roku, gdy Ashikaga Yoshitane skonfiskował jej ziemie i popadła w ruinę. W 1578 roku kampania Ody Nobunagi przeciw Arakiemu Murashige, prowadzona przez Takayamę Ukona, zniszczyła jej skarby poza świętą pieczęcią. Odbudowano ją w 1651 (Keian 4), a w 1970 odnowiono pawilon kultu, salę ofiarną i biuro.

Oficjalna nazwa świątyni to po prostu Inari Jinja; Toyonaka Inari to nazwa potoczna. Jesienny festiwal 17 października prowadzi bębny drogą przed torii, wraz z wozami danjiri i mikoshi noszonymi przez dzieci i kobiety. Niegdyś odprawiano tu modlitwy o deszcz z podrzucanymi bębnami, które zanikły wraz z zabudową okolicy.

Świątynia leży około 300 metrów na północny wschód od stacji Toyonaka na linii Hankyu Takarazuka, jakieś cztery minuty pieszo. Stoi na wzniesieniu, więc do budynku prowadzą niskie kamienne stopnie. Teren przylega do sąsiedniego parku, a okolica jest dziś całkowicie zabudowana domami.

Świątynia stoi na miejscu kurhanu Inariyama z grupy kopców Shinmen Miyayama, gdzie odkryto trumnę z ceramiki Sue. Na jej terenie znajdują się też przedszkole Miyayama prowadzone przez korporację szkolną Toyonaka Inari Gakuen oraz pomnik upamiętniający wspólny zbiornik związku wodnego Toyonaka, zamieniony w park.