Akagi Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Akagi znajduje się w Akagi-Motomachi, kilka kroków od stacji Kagurazaka. Jej jednokondygnacyjna sala modlitw ma szeroki, łagodnie nachylony dach z ciemnoszarego metalu, jasnobrązowe drewniane słupy i belki oraz skręcony sznur ze słomy z białymi zygzakowatymi paskami papieru nad wejściem. Po obu stronach wiszą dwie cylindryczne papierowe latarnie, a drzwi flankują dwie kamienne figury lwów-psów na wysokich cokołach, z 納 po lewej i 奉 po prawej. Sala została odbudowana w 2010 roku w ramach projektu odnowy nadzorowanego przez architekta Kengo Kumę.

Według tradycji Ogo Hikotaro Shigeharu założył sanktuarium w 1300 roku, po przeniesieniu się spod góry Akagi w prowincji Kozuke do Ushigome, gdzie umieścił przywiezione stamtąd bóstwo. Ota Dokan przeniósł je do Ushigome-dai w 1460 roku, a Ogo Miyauchi no Shojo w 1555 roku na obecne miejsce. Siogunat Tokugawów zaliczył je w 1683 roku do wielkich chramów Edo; budynki spłonęły w 1842 roku i 13 kwietnia 1945 roku, a honden odbudowano w 1951 roku.

Nazwa pochodzi od góry Akagi w prowincji Kōzuke, skąd wasal rodu Hōjō, Ōgo Hikotarō Shigeharu, przyniósł bóstwo, osiedlając się w Ushigome w 1300 roku. Świątynia była opiekunem Ushigome, a jej bettō-ji stanowił Tōkaku-ji szkoły Tendai. Na terenie stoją też chram Shusse Inari i Keisetsu Tenjin, odnowiony dzięki darowiźnie wydawnictwa Ōbunsha, gdzie uczniowie modlą się o zdanie egzaminów.

Świątynia stoi w płaskiej dzielnicy mieszkaniowej Akagi-Motomachi, nie na górze; najbliższa stacja to Kagurazaka (linia Tozai metra w Tokio), wyjście 1b, około minuty pieszo. Ushigome-Kagurazaka (linia Oedo, wyjścia A2 i A3) jest sześć minut dalej, a Iidabashi (JR i inne linie, wyjścia B3 i C1) około dziewięciu. Teren jest wybrukowany i równy.

Przebudowę w latach 2009–2010 nadzorował architekt Kengo Kuma, mieszkaniec sąsiedniej Kagurazaki i wierny świątyni. Prace sfinansowała około 70-letnia dzierżawa gruntu na rzecz Mitsui Fudosan Residential; na terenie stoi obecnie budynek mieszkalny z salą i galerią, który po wygaśnięciu umowy ma zostać rozebrany, a grunt wrócić do lasu świątyni.