Chikuma Shrine, Sanktuarium shinto w prefekturze Shiga w Japonii

Świątynia Chikuma to sanktuarium shinto w Maibarze, w prefekturze Shiga, zbudowane w stylu nagare-zukuri. Jej drewniana sala, wzniesiona na kamiennej podstawie, ma szeroki dwuspadowy dach kryty szarymi dachówkami, trójkątny ornament szczytowy i belki z białymi krawędziami pod okapem. Cofnięte drzwi, flankowane ciemnymi drewnianymi panelami z plakatami, zasłania tkanina w żółto-niebieskie pasy; u stóp krótkich schodów stoją dwa kamienne lwy strażnicze z inskrypcjami 大宮 i 藤春.

Według tradycji sanktuarium zostało założone w 365 r. p.n.e., za panowania cesarza Kōana, i odbudowane, gdy cesarz Keitai przejeżdżał w pobliżu w drodze z Echizen do stolicy. W 852 r. otrzymało niższą piątą rangę, a w 1245 r. wyższą pierwszą rangę; w okresie Edo patronował mu klan Ii z Hikone. W 1915 r. zostało sanktuarium prefekturalnym.

Nazwa sanktuarium pochodzi od Chikuma, a jego bóstwa są związane z pożywieniem. 3 maja około 200 osób pokonuje prawie kilometr od otabisho do sanktuarium; osiem około ośmioletnich dziewczynek w strojach myśliwskich nosi garnki na głowach. To Nabekaburi Matsuri, gminne niematerialne dziedzictwo kulturowe.

Świątynia znajduje się około 30 minut pieszo od stacji Maibara lub krótką jazdą od wyjazdu autostrady Maibara. Obszar jest spokojny i dobrze oznaczony, co ułatwia odwiedzającym znalezienie drogi.

Rolę noszącej garnki pełniły niegdyś dorosłe kobiety, nie dziewczynki: niepisana zasada mówiła, że kobieta nosi tyle garnków, ilu mężczyzn znała, zwyczaj wspomniany w Ise Monogatari (rozdział 120) z okresu Heian. W połowie okresu Edo kobieta, która niosła ich zbyt mało, została ukarana, straciła garnki i utopiła się w stawie przy sanktuarium; panowie Ii z Hikone zakazali wtedy tego zwyczaju, a później pozwolili na niego jedynie dzieciom w wieku około siedmiu lub ośmiu lat.