Chiryū Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Chiryū to świątynia shinto w Nishi-machi zbudowana w stylu Owari, wyróżniająca się charakterystyczną strukturą dachu z dwoma szczytami. Drewniany budynek prezentuje tradycyjne rzemiosło, a główna świątynia znajduje się w dobrze utrzymanym kompleksie, który obejmuje struktury wtórne i zadaszone przejścia.

Według tradycji sanktuarium ufundował Yamato Takeru, który po wyprawie na wschód czcił tam cztery bóstwa przodków; inna tradycja datuje je na 192 rok. Figuruje w rejestrze Engishiki z 927 roku jako Shikinaisha dystryktu Hekikai, a jego bóstwo podniesiono w 876 roku do wyższej czwartej rangi. W 1547 spłonęło podczas wojny i w 1573 przeniesiono je na obecne miejsce.

Świątynia długo nosiła nazwę Ikitsuhime Daimyōjin i w okresie Edo należała do trzech wielkich sanktuariów Tōkaidō. Wzywano ją przeciw żmijom i wężom, o deszcz i szczęśliwe porody, a jej amulety docierały aż do Kantō i San'in. Święto Chiryū 3 maja co roku przeplata pięć wozów z mechanicznymi lalkami i pięć wozów kwietnych.

Świątynia znajduje się około 10 minut spacerem od stacji Chiryū na liniach Meitetsu Nagoya Main i Mikawa. Kamienny most nad stawem świątynnym, zbudowany w 1732 roku, ma 6,6 m długości i 2,4 m szerokości, a tworzy go 19 granitowych płyt o grubości 12 cm. Honden, haiden i łączące je korytarze ustawione są w jednej linii, więc mija się skrzynkę na ofiary i kamienną latarnię, zanim dotrze się do miejsca modlitwy.

Świątynia przechowuje dwukondygnacyjną pagodę tahōtō o wysokości 14,5 metra, odbudowaną w 1509 roku, ostatnią pozostałość dawnej świątyni Jingū-ji na terenie zespołu. Podczas antybuddyjskich prześladowań w 1868 roku usunięto z niej posąg Aizen Myōō, dzięki czemu wieża przetrwała; figura znajduje się obecnie w pobliskim Sōji-ji.