Katano Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Katano to świątynia sintoistyczna w Hirakacie, w prefekturze Osaka, której honden i haiden odbudowano w 1602 roku za Toyotomiego Hideyoriego, pod nadzorem Katagiriego Katsumoto. Honden to trójprzęsłowa konstrukcja w stylu nagare-zukuri z dachem z kory cyprysowej, wpisana jako ważny zabytek kultury. Na terenie znajdują się też kamienna latarnia z okresu Kamakura oraz Wschodnia i Południowa Brama, ta ostatnia zwana Czerwoną Bramą.

Według tradycji sanktuarium jego początki sięgają Nomi no Sukune, siłacza z Izumo, który wygrał walkę sumo z Taima no Kehaya, otrzymał tę ziemię w nagrodę i czcił tu Susanoo. W 960 roku dodano jako bóstwo Sugawarę no Michizane. Toyotomi Hideyoshi kazał je odbudować w 1583 roku jako strażnika północnego wschodu zamku Osaka, a Toyotomi Hideyori odbudował honden w 1602 roku pod kierunkiem Katagiri Katsumoto.

Nazwa świątyni pochodzi od Katano, dawnej nazwy dzielnicy, która dała też nazwę miastu Katano. Od odbudowy w 1583 roku przez Hashibę Hideyoshiego świątynia jest czczona jako strażnik bramy demonów zamku Osaka, a oni jest jej symbolem: tabliczki ema i pieczęcie goshuin noszą maskę demona, a podczas Setsubun przy rzucaniu fasoli woła się „Oni wa uchi” (demony do środka) zamiast je przepędzać.

Świątynia jest dostępna pieszo z Hirakaty i ma płaskie ścieżki, które są łatwe do pokonania dla większości odwiedzających. Wejście jest proste przez główne bramy, a informacje o godzinach otwarcia znajdują się na miejscu lub są dostępne w lokalnych biurach turystyki.

W zagajniku na terenie świątyni stoi kamienny znacznik chramu Kushusumi, wpisanego do Engishiki i wchłoniętego w 1909 r.; jego dawne miejsce w Makino-Honmachi jest dziś zabudowane. Na północy, w parku Makino, kopiec nazywany jest grobem Aterui, wodza Emishi straconego w 802 r.; świątynia sprzedaje amulet przyjaźni jego imienia.