Eifuku-ji Temple, Świątynia buddyjska w prefekturze Saitama, Japonia.

Eifuku-ji to świątynia szkoły Shingon Buzan-ha w Shitakano, Sugito, w prefekturze Saitama, o nazwie górskiej Ryūtōzan i Amidzie Nyorai jako głównym wizerunku. Jest Jurojinem pielgrzymki Sugito Shichifukujin. Przy wejściu rośnie sosna zwana „sosną oglądania się Saigyo”.

Tradycja przypisuje założenie świątyni mnichowi Gyōki w 753 roku pod nazwą Amida-ji. Spłonęła, gdy mniszka Myōki podłożyła ogień po śmierci księcia Okiyo w 940 roku. Odbudował ją Nukiyama Ubasoku, uważany za syna Taira no Masakado, który odnalazł zakopany posąg Amidy. Po zmianie nazwy na Chōfuku-ji przyjęła imię Eifuku-ji; kronika świątyni datuje tę zmianę przed 1759 rokiem.

Eifuku-ji przechowuje figurę Jurojina z pielgrzymki siedmiu bogów szczęścia w Sugito i co roku 22 i 23 sierpnia odprawia Dojo Segaki, zaliczane do trzech wielkich segaki regionu Kanto. Wierni recytują sutry nad stawem na terenie świątyni i wypuszczają tam piskorze za istoty, które przez zabijanie lub złe czyny trafiły do piekła. Miejscowe powiedzenie pyta, czy ktoś zaznał wiatru czy deszczu segaki w Takano; rodziny mają przychodzić przez trzy lata za zmarłych.

Eifuku-ji znajduje się około 12 minut pieszo od stacji Sugito-Takanodai na linii Tobu Nikko. Obrzęd Dojo Segaki odbywa się 22 i 23 sierpnia i przyciąga ludzi nad staw świątynny, więc warto to uwzględnić w tych dniach. Sosna Mikaeri z Nishi-kyo stoi przy wejściu.

Świątynia jest figurą Jurojina w Sugito Shichifukuso, szlaku pielgrzymkowym siedmiu bogów szczęścia w Sugito. Przy wejściu rośnie sosna Nishi-kuyo Matsu, związana z mnichem-poetą Saigyo, który według tradycji odwrócił się, by na nią spojrzeć.