Ohkurayama memorial hall, Ośrodek kultury w parku w Kōhoku-ku, Jokohama, Japonia

Hala Pamiątkowa Ohkurayama to budynek z 1932 r. w parku Ōkurayama w Kōhoku-ku, zaprojektowany przez Uheijiego Nagano w stylu kreteńsko-mykeńskim (przedhelleńskim): grecka fasada świątyni i japońska drewniana konstrukcja wnętrza. Część środkowa ma wieżę o wysokości 25,5 m, a hol wejściowy wznosi się około 21 m do jasnobrązowych witraży i rzeźb orła i lwa autorstwa Tenyi Mizutaniego, profesora tokijskiej szkoły sztuk pięknych.

Sala otworzyła się w 1932 roku jako główna placówka Instytutu Okury do Badań Kultury Duchowej, zanim została przekazana miastu Yokohama w 1981 roku. Ta zmiana oznaczała przesunięcie funkcji z prywatnego ośrodka badawczego na publiczną przestrzeń kulturalną.

Nazwa sali pochodzi od założyciela Kunihiko Ōkury, którego idee ukształtowały każdą z jej pięciu części: sala oznaczała samoświadomość we wszechświecie, korytarz służył jako sala zazen, a skrzydło zachodnie mieściło pokoje badawcze. Dziś sala ma 80 miejsc na koncerty i wykłady, korytarz jest galerią, a dawne pokoje badawcze w skrzydle zachodnim to sale zebrań od 1 do 10. W obiekcie odbywa się też festiwal filmów dokumentalnych Ōkurayama.

Budynek stoi w parku Ōkurayama w dzielnicy Kōhoku, siedem minut pieszo od stacji Ōkurayama na linii Tōkyū Tōyoko. Dawne pokoje badawcze na pierwszym i trzecim piętrze są dziś salami zebrań od 1 do 10; sala główna mieści 80 osób, a dawny korytarz do medytacji służy jako galeria.

Architekt Uheiji Nagano zaprojektował budynek z konkretnymi elementami projektowania, które ostatecznie doprowadziły do jego uznania za gminną właściwość kulturalną w 1991 roku. To wyróżnienie podkreśliło znaczenie jego podejścia architektonicznego.