Hattori Tenjin-gū, Sanktuarium shintō w Toyonace, prefektura Osaka, Japonia

Hattori Tenjin-gū to świątynia shinto w Toyonace, w prefekturze Osaka, poświęcona Sukunahikona-no-Mikoto i Sugawara no Michizane. Główna sala została odbudowana w 1827 roku; cynobrowa fasada pod łukowatym dachem z dachówek nosi czarne tablice z napisami „Yakuyoke Kito” i „Kotsu Anzen Kito”. Przed ciemnym wnętrzem stoi niski czerwony płot z złotym medalionem „Hōsai”.

Świątynia zaczęła się jako mała hokora, w której klan Hata czcił Sukunabikona-no-Mikoto, bóstwo medycyny, za panowania cesarza Ingyō (412–453). W 783 Fujiwara no Uona zmarł w Kawabe-no-shō i został pochowany obok; w 901 Sugawara no Michizane, dotknięty beri-beri w drodze do Dazaifu, modlił się tu i wyzdrowiał. Po jego śmierci czczono go tu wraz z drugim bóstwem, a świątynia przyjęła nazwę Hattori Tenjin-gū, wzywana w sprawie leczenia stóp.

Świątynia znana jest jako „bóg stóp”: osoby z dolegliwościami stóp oraz biegacze i piłkarze modlą się tu o uzdrowienie i mocne nogi. 25 sierpnia odbywa się Ashi no Shugo Kigan Taisai, podczas którego kapłani pocierają stopy uczestników papierowymi wizerunkami. W pawilonie Sōri-dō składane są słomiane sandały, buty, żelazne geta i laski.

Świątynia leży trzy minuty pieszo od stacji Hattori Tenjin na linii Hankyu Takarazuka, tuż przy skrzyżowaniu Hattori Ekimae drogi 176. Wierni modlą się na postumencie „ashibumi ishi”, na którym się siada, prosząc o uzdrowienie chorób stóp lub mocne nogi. Na terenie znajdują się też grób Fujiwary no Uony i przeniesiona tu w 1977 roku komnata zwierciadła sceny nō.

W sali zwanej Waraji-dō odwiedzający składają słomiane sandały, buty, kule oraz obuwie z żelaza lub drewna, zwyczaj zapoczątkowany przez chorych na nogi, którzy ofiarowywali własnoręcznie plecione sandały. Świątynia przechowuje też trzy sangaku, wotywne tablice z zadaniami geometrycznymi; jedna, ofiarowana przez Yoshidę Denbeia w czerwcu 1843 roku, należy do dziewięciu zachowanych sangaku z okresu Edo w prefekturze Osaka.