Aruka Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii
Główna świątynia (hongū) Aruka stoi w Kamigō w Ebinie na naturalnym wału między rzeką Sagami a jej dopływami. Haiden, heiden i osłaniający budynek tworzą jedną trójczłonową konstrukcję kryjącą honden, duży XVIII-wieczny obiekt w stylu nagare-zukuri z dachem z kory kaki. Drewniana sala z miedzianym dachem zwrócona jest na południe, a przed nią wisi skręcony sznur i białe zygzakowate paski papieru.
Rok założenia świątyni jest nieznany, ale w Nihon Sandai Jitsuroku odnotowano, że w 869 roku otrzymała ona piąty niższy stopień, niższą klasę, wraz ze świątynią Samukawa. Jest wymieniona w Engishiki z 927 roku jako świątynia Aruka w dystrykcie Koza, prowincja Sagami. W średniowieczu była patronowana przez klan Ebina, a w okresie Edo służyła jako świątynia opiekuńcza pięciu wiosek w regionie Ebina.
Świątynia czci Arukahiko-no-Mikoto, boga słońca, i Arukahime-no-Mikoto, boginię wód, wspólnie jako Aruka Daimyōjin. Ósmego kwietnia festiwal Mizuhiki Matsuri niesie święty kamień ze świątyni głównej do groty Aruka przy Okumiya i zwraca go 14 czerwca. Od 2017 roku postać w masce pandy, Panda Gūji Dairi, pojawia się na festynach i w szkołach.
Świątynia wychodzi na drogę Hachioji, a kanał Yokosuka przecina część terenu. Sala modlitw, sala ofiar i kryta główna świątynia tworzą jeden połączony budynek zwrócony na południe, do którego prowadzą krótkie kamienne schody. Główna świątynia i malowidło smoka na suficie są dobrami kultury miasta Ebina.
Świętym ciałem sanktuarium jest jasnoczarny okrągły kamień o wysokości około 15 cm i obwodzie 27 cm, przechowywany w wewnętrznym sanktuarium. Za salą modlitw stoi duży XVIII-wieczny budynek główny w stylu nagare-zukuri z dachem z kory kaki, wpisany w 1992 roku wraz z malowidłem smoka na suficie do miejskiego rejestru zabytków.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 797 współtwórców z całego świata.