Palazzo Dolfin Manin

Palazzo Dolfin Manin to pałac renesansowy na Wielkim Kanale w Wenecji blisko mostu Rialto, z fasada z białego kamienia istryjskiego wyposażona w sześć arkad na parterze. Kolumny jońskie i korynckie wspieraja dolny poziom, a górne pietra wyswietlaja centralne wieloramieniowe okna w stylu renesansowym.

Palac zostal zbudowany w 1536 roku dla rodziny Dolfin jako wazna struktura renesansowa nad Wielkim Kanalem. Pozniej stal sie siedziba Ludovica Manina, ostatniego dozy Wenecji, ktorzy podpisal poddanie sie Napoleonowi w 1797 roku.

Wnetrze zawiera obrazy Giambattisty Tiepolego wykonane pomiedzy 1725 a 1730 rokiem dla uczczenia malzenstwa Ludovica Manina i Elisabetty Grimani. Te dziela pokazuja rodzaj sztuki, ktorą wystawiane byly przez zamoźne weneckie rodziny w swoich palacach.

Budynek posluzuje jako siedziba wenecka Banca d'Italia, polozony blisko przystanku autobusow wodnych Rialto. Dostep z linii transportu wodnego 1 i 2 ulatwia przyjazd dla odwiedzajacych podrozujacych lodzmi przez miasto.

Palac powstal przez polaczenie dwoch odrzbnych budynkow sredniowiecznych, ktore architekt Jacopo Sansovino laczyl w jedna ujednolicona strukture. To polaczenie dwoch wczesniej niezaleznych budynkow pokazuje, jak projektanci renesansu dostosowywali sie do istniejacych ukladow miejskich.

Lokalizacja: Venice

Styl architektoniczny: Renaissance architecture

Współrzędne GPS: 45.43710,12.33560

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 08:57