Viaduct of Martín Gil

Wiadukt Martína Gila to most kolejowy z betonu zbrojnego, który przecina Zbiornik Ricobayo, rozciągając się na długości 470 metrów. Główne rozpiętość łuku wynosi 192 metry i wznosi się około 63 metrów nad poziomem wody.

Ten most kolejowy został ukończony w 1942 roku i był największym wiaduktem łukowym z betonu na świecie w momencie jego otwarcia. Stanowił kamień milowy w inżynierii hiszpańskiej i został nazwany na cześć inżyniera Martína Gila, który zaprojektował projekt, ale zmarł przed rozpoczęciem budowy.

Konstrukcja nosi imię inżyniera Martína Gila, który zaprojektował obiekt, ale zmarł przed rozpoczęciem budowy tego połączenia kolejowego.

Most jest widoczny z zapory zbiornika i można go fotografować z kilku pobliskich punktów widokowych. Najlepszy punkt obserwacji znajduje się na południu zbiornika, gdzie widać całą wysokość i rozpiętość konstrukcji.

Zastosowane techniki budowlane były niezwykle innowacyjne jak na tamte czasy i demonstrują zaawansowane metody wspornikowe. Metody te pozwoliły inżynierom na osiągnięcie długiego rozpiętości bez dodatkowych podpory pośrodku, co czyni ją znaczącym eksperymentem technicznym tamtej epoki.

Lokalizacja: Manzanal del Barco

Założenie: 1942

Długość: 470 m

Współrzędne GPS: 41.64931,-5.89554

Najnowsza aktualizacja: 10 grudnia 2025 o 17:27