Canal of the Pharaohs

Kanał Faraonów był starożytnym szlakiem wodnym, który biegł od Nilu przez dolinę Wadi Tumilat do Morza Czerwonego, tworząc bezpośredni przejazd dla statków. Trasa umożliwiała cargo i statkom przemieszczanie się między regionami bez konieczności objeżdżania Afryki ani pływania przez niebezpieczne wody.

Budowa kanału rozpoczęła się pod Faonem Senusretem III około 1850 r. p.n.e., a kolejni władcy rozszerzali i ulepszali go przez wieki. Dariusz Wielki dokumentował później swoje prace restauracyjne za pomocą wygrawerowanych napisów, pokazując, jak istotne to połączenie pozostawało dla wschodniego świata śródziemnomorskiego.

Kanał łączył Egipt z odległymi partnerami handlowymi, umożliwiając kupcom łatwiejszy transport towarów między portami śródziemnomorskimi a rynkami arabskimi. Pokazywał Egipcjan jako budowników powiązań między światami.

Kanał był żeglowny od starożytności do okresu średniowiecznego, oferując podróżnym krótszą trasę między regionami Morza Śródziemnego i Morza Czerwonego. Dziś widoczne są tylko pozostałości pierwotnej konstrukcji w rozproszonych lokalizacjach wzdłuż doliny Wadi Tumilat.

Podczas okresu Ptolemeuszów inżynierowie opracowali wczesny system śluz do obsługi różnic wysokości między wodami Nilu a Morzem Czerwonym. To mechaniczne rozwiązanie było przełomowe dla swojego czasu i pokazuje, jak zaawansowane mogło być zarządzanie wodą w starożytności.

Lokalizacja: Achaemenid Egypt

Współrzędne GPS: 30.56030,31.93588

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 21:18