Teby, Starożytne miasto w Luksorze, Egipt
Teby rozciągają się na obu brzegach Nilu i obejmują miejsca kultu, tereny pochówków oraz obszary mieszkalne z kilku stuleci panowania faraonów. Wschodnia strona prezentuje wielkie sale kolumnowe i otwarte dziedzińce, podczas gdy zachodnia zawiera komnaty wykute w stromych urwiskach.
Stolica rozkwitła między XVI a XI wiekiem p.n.e., gdy kolejni władcy kontrolowali ziemie trybutarne od Nubii po Eufrat. Każdy faraon rozbudowywał istniejące kompleksy i dodawał własne budowle, aż władza polityczna przesunęła się później na północ.
Egipcjanie nazywali miasto Waset, „miastem was”, długiego faraońskiego berła z głową zwierzęcia i rozwidlonym końcem; od końca Nowego Państwa było niut-imun, „miastem Amona”. Grecy, utożsamiając Amona z Zeusem Ammonem, nazwali je Diospolis, „miastem Zeusa”, czyli Wielkim Diospolis. Obchodzono ponad sześćdziesiąt dorocznych świąt, m.in. Piękne Święto Opet i Piękne Święto Doliny.
Teby zajmują 93 km², z świątyniami w Karnaku i Luksorze na wschodnim brzegu oraz nekropolią na zachodnim, więc trzeba zaplanować przeprawy przez Nil między nimi. Zachodni brzeg obejmuje też wzgórza tebańskie aż po al-Qurn o wysokości 420 m, gdzie ścieżki się wznoszą, a grunt jest nierówny.
Niektóre grobowce zawierają sufity astronomiczne z precyzyjnymi mapami gwiazd przedstawiającymi nocne niebo sprzed ponad 3000 lat. Te malowane panele pomagały kapłanom określać termin festiwali religijnych według pór roku i cykli księżycowych.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 083 współtwórców z całego świata.
