Designated spa town, Uzdrowisko w Neustadt an der Donau, Niemcy.

Bad Gögging to uzdrowisko w gminie Neustadt an der Donau, z kościołem, którego wieża z surowego szarego kamienia i czerwonego dachuówki stoi obok niższej bryły z bloczków murowych. Miejscowość ma trzy uznane przez państwo naturalne środki lecznicze: wodę siarkową, mineralną wodę termalną i torf naturalny. Z jego źródeł siarkowych korzystali Rzymianie, a pod kościołem św. Andrzeja zachowała się rzymska niecka kąpielowa.

Źródła siarkowe były używane przez Rzymian; około 110 roku cesarz Trajan kazał zbudować dla garnizonu w Abusina termy z caldarium, sudatorium i frigidarium. Podczas budowy kościoła na początku lat 60. XX wieku na wzgórzu kościelnym znaleziono rzymską nieckę kąpielową o wymiarach 10,8 na 7,8 metra z ogrzewaniem hypokaustycznym. Miejscowość po raz pierwszy wymieniono jako „Keckinga” w 823 roku; nazwa oznacza „żywe źródło”.

Nazwa Gögging, po raz pierwszy odnotowana w 823 roku jako „Keckinga”, oznacza w przybliżeniu „żywe źródło” i nawiązuje do źródeł siarkowych. Tradycja kąpielowa sięga Rzymian, którzy korzystali ze źródeł i około 110 roku za Trajana zbudowali termy. Dziś miejscowość jest jedynym uzdrowiskiem Bawarii z trzema uznanymi przez państwo środkami naturalnymi: wodą siarkową, mineralną wodą termalną i torfem naturalnym.

Bad Gögging leży nad rzeką Abens, na płaskich łęgach Dunaju, 2 km od Neustadt an der Donau i około 30 km od Ingolstadt; przez miejscowość przebiega droga St 2233. Strefa uzdrowiskowa znajduje się w centrum wsi, gdzie pod kościołem św. Andrzeja leżą pozostałości rzymskich term. Źródło siarkowe objęto ochroną jako publiczne źródło lecznicze w 1910 r., a w 1919 r. miejscowość otrzymała oficjalny status uzdrowiska.

Bad Gögging to jedyne uzdrowisko w Bawarii z trzema uznanymi przez państwo środkami leczniczymi: wodą siarczkową, mineralną wodą termalną i torfem naturalnym. Ze źródeł siarczkowych korzystali już Rzymianie; stemple na cegłach łaźni pod kościołem św. Andrzeja wskazują, że finansowano ją ze środków państwowych i prywatnego majątku cesarza.