St. Laurentius, Kościół parafialny w Moselweiß, Koblencja, Niemcy

St. Laurentius to trójnawowa późnoromańska bazylika filarowa w Koblenz-Moselweiß, z sklepieniami krzyżowo-żebrowymi i arkadami półkolistymi. Pięciokondygnacyjna nieotynkowana wieża z XII wieku na planie kwadratu stoi na końcu północnej nawy bocznej i jest nakryta dachem namiotowym. Nawa jest otynkowana i podzielona lizenami oraz fryzem arkadowym; dwie zakrystie flankują zamknięte prosto prezbiterium.

Kościół istniał w tym miejscu już w XII wieku; dolna część wieży datowana jest na około 1107 rok. W 1201 roku dokument prepozyta Bruna ze St. Kastor poświadcza oddzielenie parafii od Liebfrauen. Obecny kościół wzniesiono na początku XIII wieku, wykorzystując wieżę. W 1865 roku dodano transept od zachodu, a w 1882 roku nową zakrystię na południowy wschód od chóru.

Kościół nosi imię św. Wawrzyńca, czci głęboko zakorzenionej w lokalnej tradycji religijnej. Wewnątrz widoczne są średniowieczne malowidła ścienne i wyrzeźbiane detale przedstawiające sceny biblijne, odzwierciedlające sposób, w jaki ludzie wyrażali swoje przekonania religijne poprzez sztukę wizualną.

Kościół rozpoznać można po pięciokondygnacyjnej wieży nakrytej dachem namiotowym; stoi w spokojnej dzielnicy, a na placu przed nim znajduje się kamienny krzyż z XIX wieku, zaś za kościołem cmentarz z ekspresjonistycznym pomnikiem poległych z lat 20. XX wieku. Wnętrze z grubymi kamiennymi ścianami jest stosunkowo ciemne i sprzyja cichej kontemplacji.

Późnogotycka kamienna ambona, wyrzeźbiona w 1467 roku przez Hermanna Sandera, stała w kościele Liebfrauenkirche w Koblencji do 1786 roku, zanim przeniesiono ją tutaj. Jej maswerk i reliefy przedstawiają czterech ewangelistów z ich symbolami, Chrystusa na ambonie oraz świętego Hieronima.