Organ of the Basilica of St. Martin, Barokowe organy piszczałkowe w Weingarten, Niemcy

Organy w Bazylice św. Marcina to duży instrument barokowy z 63 registrami i prawie 7000 piszczałkami rozmieszczonymi w siedmiu sekcjach. Konstrukcja wykorzystuje wiele wież o różnej wysokości, aby pomieścić piszczałki o różnych długościach.

Joseph Gabler podpisał pierwszy kontrakt 6 lipca 1737 roku; pożar budynków klasztornych i trudności finansowe opactwa opóźniły prace, a organy poświęcono 24 czerwca 1750 roku. Gabler, znakomity rzemieślnik, ale kiepski biznesmen, zrujnował się na tym projekcie. Wolnostojący stół gry jest jednym z najwcześniejszych tego typu.

Dzwony carillonu pedałowego ułożono w kiście winogron, nawiązując do Weingarten i regionu winiarskiego na północ od Jeziora Bodeńskiego. Mieszanka La Force o 49 chórach brzmi tylko na niskim C pedału i sygnalizowała początek uroczystości. Legenda o sekretnej dźwigni, spisana w 1922 roku przez organistę Franza Bärnwicka, zainspirowała misterium Vox humana Karla Weinbergera, wystawione po raz pierwszy na Münsterplatz w 1930 roku.

Wolnostojący stół gry, jeden z najwcześniejszych tego typu, jest bogato intarsjowany i ma rejestry z litej kości słoniowej; klawisze chodzą ciężko z powodu długiej traktury mechanicznej. Na emporze organowej znajduje się też carillon pedałowy, którego dzwonki ułożono w kiście winogron.

Dzwony carillonu pedałowego są rozmieszczone nad konsolą w kiście winogron, co nawiązuje do winnic regionu Weingarten. 49-chórowy mieszany rejestr La Force brzmi tylko na niskim C pedału i sygnalizował początek uroczystości. Legenda Vox humana opowiada o ukrytej dźwigni, którą Gabler miał zamontować; spisana w 1922 r. przez organistę Franza Bärnwicka historia rozeszła się szeroko, a podczas renowacji Kuhn w latach 1981–1983 w tajnym miejscu wstawiono zawór.