Kornelimünster Abbey, Opactwo benedyktyńskie w Kornelimünster, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy

Opactwo Kornelimünster to klasztor benedyktyński odnowiony w 1906 roku około kilometra na zachód od dawnego Opactwa Cesarskiego, w dzielnicy Akwizgranu Kornelimünster. Mnisi przybyli z opactwa Merkelbeek w Holandii; wspólnota należy do Kongregacji Subiaco-Cassinese i w 2022 roku liczyła ośmiu mnichów. Budynki dawnego opactwa, w tym kościół opacki św. Korneliusza, mieszczą dziś muzeum sztuki nowoczesnej.

Założony około 814 roku przez Benedykta z Aniane, doradcę cesarza Ludwika Pobożnego, klasztor nosił początkowo nazwę Monasterium Salvatoris ad Indam. W 875 roku połowę całunu wymieniono na relikwię głowy papieża Korneliusza, zmarłego w 253 roku, skąd pochodzi późniejsza nazwa opactwa. Rozwiązane w 1802 roku podczas sekularyzacji, zostało ponownie założone przez benedyktynów w 1906 roku około kilometra dalej.

Nazwa opactwa pochodzi od papieża Korneliusza (zmarłego w 253 r.), którego relikwię głowy nabyto w 875 r. w zamian za połowę całunu. Od XIV wieku relikwia ta przyciąga pielgrzymów na Heiligtumsfahrt, pielgrzymkę niegdyś równą tym do Rzymu, Jerozolimy i Santiago de Compostela. Kościół, dziś parafialny św. Korneliusza, wciąż przechowuje relikwiarz.

To miejsce znajduje się na trasie pielgrzymki do Santiago de Compostela i przyjmuje podróżników poszukujących noclegu i miejsc na wyciszenie, chociaż wymagane jest wcześniejsze powiadomienie. Klasztorne tereny są dobrze utrzymane i dostępne, a goście powinni zachowywać się z szacunkiem w świętych przestrzeniach.

Wśród relikwii były chusta, sudarium i dwa całuny podarowane przez Ludwika Pobożnego. W 875 roku całun podzielono, połowa trafiła do Karola Łysego dla Compiègne; w zamian opactwo otrzymało relikwie głowy papieża Korneliusza i św. Cypriana. Kult Korneliusza dał nazwę klasztorowi, a potem wsi.