Sacred Heart of Jesus Church, Bahang, Budynek kościoła katolickiego w Pengdang Xiang w Chinach.

Kościół Świętego Serca Jezusa stoi na niewielkim wzniesieniu nad doliną Dimaluo we wsi Baihanluo. Zbudowany jest z drewna na planie bazylikowym, z chińską fasadą, której dach ma podniesione połacie. Mała dzwonnica z dachem stożkowym znajduje się za prezbiterium, a troje drzwi z półkolistymi łukami prowadzi na prostokątny dziedziniec zamknięty budynkami misji.

Francuscy misjonarze z Paryskiego Towarzystwa Misji Zagranicznych założyli placówkę; ojciec Annet Genestier kazał zbudować duży kościół od 1899 r. Zniszczony w incydencie w Baihanluo w 1905 r., został odbudowany w 1908 r. z odszkodowania. Ojciec Georges André przebywał tam w latach 1921–1952; po zamknięciu w czasie rewolucji kulturalnej kult wznowiono w połowie lat 80.

Kościół należy do obszaru misji tybetańskiej i później został podporządkowany diecezji Kangding, choć wioska leży poza tradycyjnym regionem tybetańskim. Jego nazwa czci Najświętsze Serce Jezusa, a wioskę Baihanluo zamieszkuje lud Loutze, starszy od Tybetańczyków w tej wysokiej dolinie. W czasie rewolucji kulturalnej kult był zakazany, a wznowiono go w połowie lat 80.

Do wioski można dotrzeć tylko pieszo lub konno, na wysokości 2600 m; przełęcze Sila (4400 m) i Gniserla (4000 m) są zaśnieżone od listopada do maja. Kościół stoi na niewielkim wzniesieniu nad doliną Dimaluo, a dziedziniec misji służy jako plac przed kościołem. Na dotarcie do Tsedjrong na wschodzie trzeba przeznaczyć trzy–cztery dni marszu.

Kościół stoi na wysokości około 2600 metrów na grzbiecie nad doliną Dimaluo, a za nim wznoszą się szczyty ponad 5000 metrów. Do wsi można dotrzeć tylko pieszo lub konno, a przełęcze Sila (4400 m) i Gniserla (4000 m) są zaśnieżone od listopada do maja. Amerykański podróżnik Joseph F. Rock, który odwiedził misję na początku lat dwudziestych XX wieku, nazwał ją „ostatnią placówką chrześcijaństwa”.