Weiyang Palace, Cesarski kompleks pałacowy w Chang'an, Chiny

Pałac Weiyang to otoczona murem rezydencja cesarska Han w Chang'an, wzniesiona w latach 200–198 p.n.e. pod nadzorem kanclerza Xiao He. Mur z ubijanej ziemi ma 8 800 metrów długości i otacza prawie kwadratowy obszar około 2 150 na 2 250 metrów. W centrum platforma Przedniej Sali wznosi się w trzech tarasach na wzgórzu Longshou; fundament sali Jiaofang leży 360 metrów na północ, a pawilony Shiqu i Tianlu na północnym zachodzie.

Pałac został założony około 200 p.n.e. pod rządami cesarza Gaozua i przez setki lat służył jako siedziba rządu dynastii Han. Po upadku dynastii miejsce zostało porzucone i stało się stanowiskiem archeologicznym.

Nazwa Weiyang znaczy „jeszcze nie w połowie”; razem z pałacem Changle, wzniesionym dwa lata wcześniej, czyta się ją jako „wieczne szczęście nie osiągnęło jeszcze swego środka”. Sala Jiaofang zawdzięcza nazwę pieprzowi mieszanemu z zaprawą murów, dzięki czemu wnętrza były ciepłe w barwie i pachnące. Na terenie urzędów znaleziono ponad 50 tys. opisanych kości bydlęcych, długich 6,8–7,2 cm, będących rejestrami dóbr dostarczanych do pałacu.

Wygodne obuwie jest ważne, ponieważ teren jest rozległy i wymaga spacerów, aby odkryć różne obszary. Odwiedzenie w chłodniejszych miesiącach sprawia, że doświadczenie jest bardziej przyjemne, a czytanie tablic informacyjnych pomaga zrozumieć, co kiedyś stało w każdym miejscu.

Drewniane tabliczki z Weiyang to nie dokumenty administracyjne, lecz zwęglony przez ogień zbiór tekstów medycznych; na jednej widnieją słowa „Feng Zongshan nüfang” (przepisy kobiece Feng Zongshana). Osobno ponad 50 000 opisanych tabliczek z kości bydlęcej, długich 6,8–7,2 cm, rejestrowało dobra dostarczane do pałacu.