Mine de Pont-Péan

Kompleks kopalni ołowiu w Pont-Péan to termin przemysłowy o powierzchni około 54 hektarów z budynkami administracyjnymi, okrągłymi obiektami do mycia i mieszkaniami robotników z różnych okresów. Struktury dokumentują różne fazy operacji górniczych od XVIII do początku XX wieku.

Kopalnia rozpoczęła operacje w XVIII wieku i stała się głównym źródłem ołowiu we Francji, zanim zamknęła się na początku XX wieku. Jego zamknięcie oznaczyło koniec ważnej ery górniczej w Bretanii.

Budynek administracyjny pokazuje hierarchię operacji poprzez jego prominentną architekturę dominującą na terenie kopalni. Rozproszone mieszkania pracowników opowiadają historię codziennego życia górników i ich rodzin w tym przemysłowym krajobrazie.

Termin jest dostępny poprzez wycieczki z przewodnikami w miesiącach letnich, gdzie eksperci wyjaśniają techniczne aspekty górnictwa. Odwiedzający powinni nosić solidne obuwie i być przygotowani na nierówne powierzchnie, ponieważ teren ma nieregularną topografię z historycznego układu przemysłowego.

Dawna szatnia dla górników została zamieniona w kościół parafialny Saint-Melaine, pokazując niezwykłą kombinację przestrzeni pracowniczej i religijnej. Ta przebudowa jest fascynującym przykładem tego, jak budynki przemysłowe znalazły nowe przeznaczenie po zakończeniu wydobycia.

Lokalizacja: Pont-Péan

Współrzędne GPS: 48.01280,-1.71111

Najnowsza aktualizacja: 8 grudnia 2025 o 22:08