Nuevo Rezado, budynek neoklasyczny w Madrycie, Hiszpania

Nuevo Rezado to neoklasyczny dom w Madrycie zaprojektowany z równomiernymi proporcjami i czystymi liniami odzwierciedlającymi podejście architektoniczne końca XVIII wieku. Budynek wykazuje symetryczne okna, dekoracyjne wejście i dach, który łagodnie rozprzestrzenia się nad ścianami, prezentując charakterystyczne cechy tego stylu.

Juan de Villanueva zaprojektował budynek pod koniec XVIII wieku do przechowywania ksiąg modlitewnych mnichów hieronimitów z El Escorial; prace budowlane rozpoczęły się w 1788 roku. W 1836 roku rząd Mendizábala dokonał jego konfiskaty, a na mocy królewskiego zarządzenia rok później, w 1837 roku, przekazano go Królewskiej Akademii Historii. Eduardo Saavedra kierował przebudową w latach 1871–1874, a 5 lipca 1945 roku budynek uznano za zabytek historyczno-artystyczny.

Nazwa Nuevo Rezado odnosi się do ksiąg modlitewnych (rezados) hieronimickich mnichów z El Escorial, dla których przechowywania zaprojektowano budynek. Na fasadzie widać kratę, symbol męczeństwa św. Wawrzyńca, patrona klasztoru. Księgi mnichów przechowywano tu do desamortización w 1836 roku.

Dom znajduje się w pobliżu ulic del León, Santa María i las Huertas w historycznym centrum Madrytu i jest łatwy do znalezienia. Dzielnica ma wąskie ulice i stare budynki pełne kawiarni i sklepów, co sprawia, że spacerowanie po tej okolicy jest przyjemne.

Kroniki z owego czasu opisują zdumienie ludzi, gdy do Madrytu wjechały wozy wiozące ościeża i nadproże drzwi, ciągnięte przez dwadzieścia osiem par wołów. Ogłoszony pomnikiem historyczno-artystycznym 5 lipca 1945 roku, budynek jest dziś siedzibą Królewskiej Akademii Historii.