Monastery of San Quirce and Santa Julita, Klasztor cysterek przy Plaza de la Trinidad w Valladolid, Hiszpania

Klasztor San Quirce i Santa Julita to budynek cysterski z planem krzyża łacińskiego i stylem architektonicznym doryckim ozdobiony geometrycznymi pracami gipsowymi. Główny ołtarz zajmuje całą ścianę apsydy z zaawansowanymi rzeźbami religijnymi.

Założony w 1256 roku jako Santa María de las Dueñas na prawym brzegu Pisuergi, klasztor przeniesiono na Plaza de la Trinidad; Juan Antolínez de Burgos datował przeniesienie na pierwszą kastylijską wojnę domową, a Matías Sangrador uważał je za wcześniejsze, opierając się na testamentach królowej Maríi de Molina i Teresy Gil z pierwszej tercji XIV wieku. Henryk II zwolnił z podatków ogrodnika zakonnic, ponieważ ich ogród po drugiej stronie rzeki był trudny w uprawie. Kościół odnowiono w XVI-XVII wieku, a klasztor rozwiązano w 2016 roku.

Klasztor nosi imię świętych Kwiryna i Julitty, dziecka i jego matki, umęczonych w Tarsie za Dioklecjana; ich kult dotarł do Hiszpanii przez relikwie i kalendarze. Jest też siedzibą bractwa pokutnego Świętej Męki Chrystusa, które odprawia tu swoje nabożeństwa.

Klasztor stoi przy Plaza de la Trinidad, przy której biegnie Calle de San Quirce; budynki klasztorne zastąpiono nową budowlą od 1970 roku. Konwent rozwiązano w 2016 roku, więc kościół i jego retabula to wszystko, co pozostało do zwiedzania. Kościół odnowiono w XVI i XVII wieku, a barokowe prezbiterium w 1744 roku.

Powódź Pisuergi w 1636 roku zniszczyła chór kościoła, odbudowany w stylu barokowym dopiero w 1744 roku. W XVII wieku architekt Francisco de Praves wzniósł budynki klasztorne, w tym prywatną kaplicę zamówioną przez zakonnicę Maríę de Colón. Klasztor rozwiązano w 2016 roku.