Pared de los Moros, Rzymska tama w Muniesa, Hiszpania.

Pared de los Moros to rzymska zapora grawitacyjna o nieregularnym wielobocznym rzucie, złożona z pięciu odcinków muru posadowionych na jurajskich wapieniach w korycie potoku Farlán. Mur ma 68 m długości w koronie, do 8,4 m wysokości i 2,65 m grubości w środku; składa się z rdzenia opus caementicium grubości 70 cm oblicowanego opus vittatum z szarego wapienia, żółtawego piaskowca i miejscowego zlepienia.

Pared de los Moros to rzymska zapora grawitacyjna z III wieku n.e., wzniesiona do piętrzenia i regulowania wód potoku Farlán. Wieloboczny plan z pięciu odcinków muru dopasowano do wychodni wapieni jurajskich, a zachowany mur sięga 8,4 m w najwyższym punkcie. Dwie wieże ujęciowe zasilały galerie biegnące w dół cieku.

Nazwa Pared de los Moros odzwierciedla powszechną praktykę hiszpańską przypisywania struktur rzymskich konstrukcji mauretańskiej, wskazując na historyczne nieporozumienia dotyczące dziedzictwa architektonicznego.

Struktura znajduje się około 1,4 kilometra od wsi Muniesa i można do niej dotrzeć drogami wiejskimi. Jej położenie na jurajskich aflorencjach wapienia sprawia, że grunt jest nierówny, dlatego zaleca się odpowiednie obuwie.

Zapora posiada dwie wieże poboru wody przymocowane do struktury centralnej, tworząc klasyczny system wież-galerii do kontroli wody. System ten pozwalał Rzymianom precyzyjnie regulować przepływ wody do nawadnianych obszarów poniżej.