Santa Maria la Major d'Inca, Budynek kościoła w Inca, Hiszpania.

Santa Maria la Major to barokowy kościół w Ince na Majorce, z fasadą z lokalnego piaskowca. Wnętrze ma dwanaście kaplic bocznych i absydę z pozłacanym ołtarzem głównym José Sastre, otoczonym aniołami wyrzeźbionymi przez Guillermo Galmésa. Oddzielna kamienna dzwonnica z XVI-XVII wieku, ze spiczastymi łukami, stoi osobno od głównej fasady.

Pierwszy kościół parafialny jest poświadczony w 1248 roku, gdy należał do zakonu templariuszy; zapiski zaczynają się od zapisu Marii Cizayi z 1256 roku. Drugi budynek sfinansowano w pierwszej ćwierci XIV wieku, o czym przypomina płyta nagrobna zmarłego w 1329 roku Guillema Sabadella w kaplicy Santo Cristo. W 1703 roku rektorowi Miquelowi Santandreu doniesiono o ruinie świątyni; obecny kościół powstał w XVIII i XIX wieku.

Kaplica chrzcielna obok wejścia przechowuje obraz tablicowy Santa Maria la Major, namalowany przez Joana Daurera w 1373 roku, najstarszy malarski obraz na Majorce o znanym autorze. Znajduje się tam również drewniany kołowrót używany do chrztu noworodków przez zanurzenie, praktyki oficjalnie zniesionej w 1250 roku.

Kościół stoi między Carrer de la Sirena, Carrer de la Campana i Plaça d'Orient, gdzie ma adres numer 36. Dzwonnica jest oddzielona od głównej fasady i służy jako punkt orientacyjny dla pieszych w starej części miasta. Boczne drzwi to te zwieńczone wizerunkiem Matki Bożej Anielskiej.

Na wschodniej fasadzie znajduje się rzeźba syreny z dwoma ogonami, która daje nazwę ulicy Carrer de la Sirena. Może pochodzić z pierwszego kościoła, a hipoteza wiąże ją z templariuszami, którzy mieli w Ince posiadłości nadane przez Jakuba I w pobliżu kościoła.