Castillo de la Herradura, Nadmorska fortyfikacja z XVIII wieku w La Herradura, Hiszpania.

Castillo de la Herradura to nadbrzeżna bateria położona 8 metrów nad poziomem morza, zbudowana w latach 1765–1771 według projektu inżyniera José Crame. Prostokątny obwód ma główną fasadę od północy z półokrągłymi wieżami w narożnikach północno-wschodnim i północno-zachodnim oraz niższą półokrągłą baterię artyleryjską po stronie południowej. Mury są pochyłe, z kamienia spojonego zaprawą wapienną, zwieńczone ceglanym gzymsem i wysokim tynkowanym przedpiersiem z wydłużonymi strzelnicami.

Inżynier José Crame zaprojektował tę instalację obronną w 1765 r. na polecenie króla Carlos III w celu ochrony lokalnych mieszkańców przed powtarzającymi się atakami piratów berberyjskich. Forteca stanowiła część serii obrony przybrzeżnej zbudowanej w celu ochrony regionu w tym okresie.

Nazwa La Herradura, „podkowa”, odpowiada planowi: prostokątny obwód z północną fasadą i niższą półkolistą baterią na południu. Jedynym być może francuskim elementem jest wysoki tynkowany przedpiersień z wydłużonymi strzelnicami nad ceglanym gzymsem. Od 2021 roku budynek mieści Muzeum 1562 La Fuerza del Mar poświęcone katastrofie floty w zatoce.

Fort stoi 8 m nad poziomem morza u podnóża zatoki La Herradura, ze wzgórzami na północnym wschodzie i morzem na południowym zachodzie. Wejście znajduje się na północnej fasadzie, gdzie w przejściu zachowało się wgłębienie na most zwodzony i otwory mechanizmów. Wewnątrz schody w południowo-wschodnim narożniku prowadzą na taras pokrywający cały budynek; do baterii dochodzi się przejściem między schodami a zbiornikiem wody.

Muzeum otwarto w 2021 roku, a jego nazwa nawiązuje do katastrofy morskiej z 1562 roku: w zatoce zatonęło 25 okrętów floty wiozącej 4000 żołnierzy do wzmocnienia Oranu i Mazalquiviru. W przejściu wejściowym zachowały się wgłębienie na most zwodzony i otwory jego mechanizmu.