Parc de Sant Martí, Park publiczny w dzielnicy Sant Martí, Barcelona, Hiszpania.

Parc de Sant Martí dzieli się w Sant Martí de Provençals na dwie strefy: kwadratowy plac między ulicami Menorca, Huelva, Treball i Agricultura, czyli czwartą część terenu, z utwardzonym boiskiem do koszykówki, strefą ławek i placem zabaw; oraz większy nieregularny trójkąt z jeziorem, rozległymi łąkami olch, osik i topól włoskich, a także pasem obrzeżnym wzdłuż ulicy Menorca z boiskiem piłkarskim, targiem, liceum i kościołem Sant Martí de Provençals.

Park zbudowano w dwóch etapach, pierwszy ukończono w 1985, a drugi w 1992 roku, według projektu rozpoczętego w 1979 przez Nicolaua Marię Rubió i Tudurí. Po jego śmierci dzieło dokończyli architekci Antonio Armesto, Carles Martí i Miquel Sodupe. Teren należał do Sant Martí de Provençals, gminy przyłączonej do Barcelony w 1897 roku.

Kościół parafialny Sant Martí de Provençals, poświęcony Marcinowi z Tours, został odbudowany między XV a XVII wiekiem w stylu gotyckim; jego fasada autorstwa Joana Aymericha ma przeplatające się flamboyantowe profile i tympanon z świętym rozcinającym płaszcz. Dzwonnica ukończona w 1688 r. jest barokowa. Trzy zagrody Ca l'Arnó, Can Planas i Can Cadena pełnią dziś funkcje społeczne: świetlicy, ośrodka mieszkalnego i centrum badań rolnictwa ekologicznego z ogrodem miejskim i zagrodami dla zwierząt gospodarskich.

Park jest łatwo dostępny z Carrer de Menorca i stacja metra L2-Sant Martí znajduje się w pobliżu. Kilka linii autobusowych, w tym H10, V29 i V31, obsługuje okolicę dla odwiedzających przyjeżdżających transportem publicznym.

Trzy gospodarstwa to Ca l'Arnó, Can Planas i Can Cadena, każde z inną funkcją publiczną: świetlica, ośrodek mieszkalny i ośrodek badań rolnictwa ekologicznego z ogrodem miejskim i zagrodami dla zwierząt. Sąsiedni kościół Sant Martí de Provençals ma flamboyantową fasadę Joan Aymericha i dzwonnicę ukończoną w 1688 roku.