Los Ribera Castle, Pałac i zamek renesansowy w Bornos, Hiszpania.

Palacio de los Enríquez de Ribera stoi w Bornos na miejscu arabskiego zamku Fontanar, z którego zachowały się fragmenty murów i kwadratowa Torre del Homenaje w południowo-zachodnim narożniku pałacu. Wokół dziedzińca z portykami po dwóch stronach biegną dwie kondygnacje podwyższonych arkad półkolistych z gotycką balustradą, rzygacze nad dolnymi łukami i późnogotycki portal z liśćmi kardona w górnej galerii. Okna wieży ukazują paziów trzymających książęcą koronę.

Zamek Fontanar o arabskim pochodzeniu kupił w 1398 roku Per Afán de Ribera el Viejo, adelantado mayor Andaluzji; Henryk II podarował miasto i twierdzę panom z rodu Marchena około 1387 roku. W XVI wieku rodzina Enríquez de Ribera przekształciła go w pałac w stylu plateresco, a Fadrique Enríquez de Ribera, pierwszy markiz Tarify, zatrudnił hiszpańskich i włoskich artystów. Per Afán (III) de Ribera, pierwszy książę Alcalá de los Gazules, zlecił Benvenuto Tortellowi adaptację starej twierdzy i założenie ogrodów w latach 1569–1571, lecz prace pozostały niedokończone.

Pałac zawdzięcza nazwę rodowi Enríquez de Ribera, który kupił zamek Fontanar w 1398 roku za sprawą Per Afána de Ribera el Viejo, adelantado mayor Andaluzji. Per Afán (III) de Ribera y Portocarrero, pierwszy książę Alcalá de los Gazules i wicekról Katalonii i Neapolu, sprowadził marmury z Włoch i zlecił Benvenuto Tortellowi z Brescii przebudowę twierdzy i założenie ogrodów platereskowych. Restaurowana w 2015 roku loggia służyła do wystawiania jego kolekcji klasycznych rzeźb mitologicznych, dziś w większości w Casa de Pilatos w Sewilli.

Pałac znajduje się w Bornos, w prowincji Kadyks, wzniesiony w obrębie pozostałości Castillo del Fontanar; w jego południowo-zachodnim narożniku zachowały się Torre del Homenaje i fragmenty dawnych murów. Na pierwszym piętrze mieści się centrum interpretacji. Budynek odrestaurowano od października 1992 do września 1995 roku w ramach Escuela Taller, której uczniowie pracowali przy kuźni, malarstwie, stolarstwie, ogrodnictwie, kamieniarstwie i murarstwie, w tym przy ogrodzie renesansowym i arabskim.

Górna galeria o parach kolumn wzorowana była na Dziedzińcu Belwederskim Bramantego w Watykanie, lecz dziś już nie istnieje. Krenelaż z lilii zdobiący pałac został w większości rozebrany i przeniesiony do Casa de Pilatos w Sewilli przez ówczesnych właścicieli, książąt Medinaceli.