Fuerte de Nuestra Señora de Guadalupe, Fortyfikacja wojskowa na górze Jaizkibel w Hondarribia, Hiszpania.

Fort Nuestra Señora de Guadalupe to fort poligonalny na górze Jaizkibel, zbudowany w 1900 roku według projektu inżyniera wojskowego Juana Roki Estadesa. Fosa o długości 750 metrów tworzy ośmiobok, flankowany przez pięć kaponier ze strzelnicami i otworami działowymi. Wewnątrz trzy sektory (lewy, prawy i środkowy) mieszczą baterie barbetowe, trawersy, koszary i trzykondygnacyjny budynek, którego parter służy jako galeria fosy.

Forteca została zbudowana około 1900 roku, gdy Hiszpania modernizowała swoje obrony graniczne wzdłuż Pirenejów. Stanowiła część większego systemu obronnego mającego na celu powstrzymanie ataków ze strony francuskiej.

Fort nosi nazwę od pobliskiej kaplicy Nuestra Señora de Guadalupe na górze Jaizkibel, a nie od meksykańskiego kultu. Jego późniejsze dzieje są mroczniejsze: w 1934 r. przetrzymywano tu około 500 uczestników powstania w Asturii, a między lipcem a wrześniem 1936 r. milicje republikańskie więziły 250 osób prawicowych; doszło do osiemnastu egzekucji, m.in. księdza Beunzy i hrabiego Llobregat, a po zdobyciu fortu przez powstańców rozstrzelano pięciu milicjantów.

Wspinaczka do fortu jest stroma i wymaga solidnych butów i rozsądnej kondycji fizycznej, szczególnie gdy jest mokro. Wycieczki z przewodnikiem to najlepszy sposób na poruszanie się po skomplikowanych przejściach i strukturach, ponieważ oznakowanie na terenie jest minimalne.

Nazwa fortu pochodzi od pobliskiej kaplicy Guadalupe na górze Jaizkibel, a nie od meksykańskiego kultu. W 1934 roku przetrzymywano w nim około 500 więźniów rewolucji asturyjskiej; między lipcem a wrześniem 1936 roku milicje republikańskie więziły tam 250 osób prawicowych, z których osiemnaście rozstrzelano, m.in. księdza Beunzę i hrabiego Llobregat.