Pantà de Vallfornès, Zbiornik wodny w Cànoves i Samalús, Hiszpania

Pantà de Vallfornès to zbiornik wodny na strumieniu Vallfornès w Cànoves i Samalús, w comarce Vallès Oriental. Jego zapora o długości 160 metrów i wysokości 61,5 metra, z koroną szerokości 10 metrów, ma nieprzepuszczalny rdzeń gliniany i jest przykryta sztucznym wzgórzem obsadzonym drzewami i krzewami. Zbiornik mieści 2 156 600 metrów sześciennych wody i rozciąga się na 1 100 metrów w górę rzeki.

Budowa tamy rozpoczęła się w marcu 1985 i została ukończona w 1989, co czyniła ją pierwszą tamą w Katalonii zbudowaną przede wszystkim z zagęszczonej ziemi i kamienia. Została zaprojektowana w celu regulowania przepływu wody ze strumienia Vallfornès i dostarczania wody do pobliskich miast i gospodarstw w dorzeczu Besòs.

Mas Vallfornès, na wpół forteca, na wpół leśniczówka, stoi przy drodze na Pla de la Calma; zbudował go pan Tagamanent, a w 1610 odrestaurował jego syn Dalmau de Rocabertí z rodu hrabiów Peralada. Gminy Cànoves i Samalús oraz Cardedeu należą do wspólnoty nawadniającej, która dzieli wodę ze zbiornika. Nad wodą rośnie kasztanowiec Can Cuc, drzewo pomnikowe o średnicy 14 m i wysokości 15 m, w którego pniu według opowieści mieszkał kiedyś wypalacz węgla drzewnego.

Dostęp prowadzi nową drogą o długości 1 670 m i szerokości 5 m, zbudowaną podczas robót, ponieważ stara ścieżka została zalana; druga droga, długa na 160 m i szeroka na 10 m, prowadzi do korony zapory. Korona o szerokości 10 m jest dostępna pieszo, a wody zbiornika ciągną się 1 100 m do jego końca. Najbardziej deszczowe miesiące to wrzesień i październik, z około 109 i 112 l/m², podczas gdy w lipcu spada tylko około 43 l/m².

Zapora to laghetto collinare, typ konstrukcji pochodzenia włoskiego: rdzeń z zagęszczonej ziemi i kamienia przykryto i uformowano zeń sztuczne wzgórze obsadzone drzewami i krzewami, dzięki czemu budowla wygląda jak część zbocza. Był to pierwszy zbiornik tego typu zbudowany w Katalonii, a model zastosowano później przy innych zaporach.